Life expenses

هزینه یکماه زندگی در استرالیا

هزینه یک ماه بنا به درخواست یکی از دوستای وبلاگی هزینه یکماه زندگی رو براتون مینویسم .من سعی میکنم حداقلها رو بگم و تا اونجا که بتونم به همه موارد اشاره کنم. هزینه کرایه خونه برا یک خوانه دوخوابه میانگین بین 250 تا 400$ بسته به اینکه تو کدوم شهر و کدوم سابرب زندگی می کنید باید هزینه کنید یک شهری مثل سیدنی یا ملبورن اگه بخواید تو یک سابرب معمولی نسبتا خوب و با حدود 40 دقیقه (با ترن) تا سیتی خونه بگیرید بین 400 تا 500$ و بیشتر باید هزینه بدید ولی سابربهای دورتر با امکانات کمتر یا سابربهایی که مشکلات خاصی دارن یا خانه های درب و داغون خونه مناسبترمی تونید پیدا کنید. تو کانبرا برا یک سابرب خوب نه عالی باید حدود 350 تا 400$ برا یک خانه دوخوابه بدید برا پرث مثل کانبرا برا شهرهای کوچکتر مثل نیوکسل ،جیلانگ ،واگاواگا بین 300 تا 350$ برا یک خانه دوخوابه و سه خوابه خوب. برای شهر ما یک یونیت دوخوابه رو میتونی با 200 تا 300$ در هفته کرایه کنی. پ.ن: کرایه خانه ها که در بالا اشاره کردم هفتگی هستن دقت کنید لطفا به این موضوع و برای یکماه شما باید 4 هفته و 2 رو ز رو حساب کنید.کلا سیستم کرایه خانه در استرالیا هفتگی است ولی باتوافق میتونید ماهانه یا 14 روز یکبار یا همون هفتگی پرداخت کنید. از سایت زیر میتونید قیمت دقیق خونه رو در شهر و سابرب مدنظرتون پیدا کنید.

https://www.realestate.com.au/rent/

ماشین رو میتونید از 1000$ به بالا بخرید که میتونید پستهای خرید ماشین رو که گذاشته بودم بخونید هزینه هایی که با داشتن ماشین بتون اضافه میشه هزینه تعمیراته که اینجا خیلی بالاست واسه همین اوایل یک ماشینی بخرید که دنبال تعمیرش نیفتین خیلی راحتترین. هزینه بنزین که میانگین بین 1.4$ تا 1.8$ بر هر لیتر باید هزینه کنید . گازوییل هم حدود 1.8$ سنته(قیمت سوخت متغییره) هزینه بیمه ماشین که هرماه بسته به کاوری که انتخاب میکنید باید پرداخت کنید از 25$ به بالا برا هزینه بیمه باید حساب کنید .هزینه رجو (پولی که دولت بابت رجیستریشن میگیره) ما برا ماشینمون حدود 800$ در سال پول رجو میدیم که میتونید 3 ماهه 6 ماهه یا 12 ماهه پرداختش کنید. ازسایت زیر که میتونید قیمت ماشین بررسی کنید.

https://www.carsales.com.au/

هزینه عمده دیگه میتونه هزینه خورد و خوراکتون باشه که از سایت زیر میتونید قیمت مواد غذایی رو در فروشگاه کولز ببینید این قیمتها برا کل استرالیاست. البته فروشگاههای ارازنتر مثل الدی و گرانتر هم وجود داره که کیفیتهای متفاوتی دارن مواد غذاییشون. کولز و ولورث مواد غذایی خوبی دارن

https://shop.coles.com.au/a/a-national/everything/browse

کم کم زندگی در اینجا بتون یاد میده که برنامه ریزی کنید و وسایل موردنیازتون رو تو زمان های تخفیف بخرین تا بتونید هزینه ها رو کاهش بدید اینجا همه چیز حتی مواد غذایی و میوه هم تخفیف میخوره. هزینه دیگه میتونه خرید وسایل خانه باشه که اگه بخواهید نو بخرید باید هزینه حدود 10000 برا خرید مبل، میزصندلی، تلویزیون و میز، تخت و تشک، فرش، یخچال،لباسشویی،ظرفشویی،جاروبرقی و ظروف بپردازید.باور کنید این 10000$ تو بهترین حالت و ارازنترین وسایل است. برا یک ست مبل راحتی حداقل باید 800$ پول بدید که البته این حداقلشه. هزینه های روتین دیگه میتونه هزینه شارژ موبایل که با ماهی 10$ میتونید کارتون رو راه بندازید . هزینه آب و برق و گاز که باتوجه به مصرفتون مشخص میشه مثلا ما تو یکی از شهرهای سردسیر استرالیا زندگی میکنیم و هزنیه برق برا زمستان تقریبا ماهی 400$ میپردازیم البته فرگازم از گاز شهر استفاده میکنه و اون خودش ماهی حدود 150 تا 200$ هزینه گاز داره حزینه آب هم اگه کرایه نشین باشید بسته که نوع خونتون ممکنه از ماهی 18$ به بالا باشه حانه های آپارتمانی معمولا هزینه آب ندارن. ولی مالک خونه باشید بین 100 تا 200$ تو بهترین شرایط پول آب دارید چون باید پول فاضلاب هم بپردازید. هزینه یک ساعت پارکینگ در مرکز شهر از 7$ شروع میشه .هزینه پابلیک ترنسپورتیشن برا یک زون حدود 3$ است(حمل و نقل عمومی تو استرالیا هزینه بالایی داره). اگه بخوام حداقل هزینه رو بگم باز هم متفاوته چون طرف میتونه بره تو یک اتاق شیر(اگه سینگل باشید یا زوج. با بچه تو شیر روم نمیتونید زندگی کنید) بین 200 تا 300$ در هفته پول میده ولی دیگه هزینه های مثل خرید وسایل، هزینه یوتیلیتی(آب و برق و گاز) اینترنت و... رو نداره درضمن وقتی شما یک خانه کامل کرایه میکنید باید پول 2 هفته رو جلو پرداخت کنید و یک پولی بنام باند ازتون میگیرن که معادل 4 هفته کرایه خونه است که اینا همه جز هزینه های ستلمنتتون میشه. اگه واقعا میخواید اقتصادی زندگی کنید من پیشنهاد میدم یک اتاق شیر پیدا کنید که از سایت زیر میتونید اتاق کرایه کنید اگه خیلی میخواید مستقل باشید اونوقت دنبال استدیو یا خونه یک خوابه باشید که ی وقتایی هزینه کرایه کردن یک استدیو یا خونه یک خوابه معادل هزینه کرایه خونه دوخوابه است چون ممکنه اون استدیو تو اپارتمان نوساز و شیک باشه به دلیل اینکه خونه های قدیمی استرالیا همه بزرگ هستند.

https://www.airbnb.com.au/

هزینه خورد و خوراکتون هم میتونید برا یکنفر اگه بخواید حسابی صرفه جویی کنید بین هفته ای 70 تا 90$ ببندید. خانواده 100$ به بالا هزینه خورد و خوارک هفتگی میشه. سرجمع اگه واقعا صرفه جو باشید با یک شیر هوس و هزینه خوراک کم و یک ماشین ارزان میتونید هزینه هاتون رو تا زیر 1000$ درماه کاهش بدید (برا یک نفر یا حداکثر یک زوج) با بچه باشید چون حتما باید خانه کرایه کنید هزینه هاتون زیر 2500$ درماه نخواهد شد به هیچ عنوان تو بودجه بندی خیلی سختگیرانه باید حدود 2700$ برا یک خانواده 3 نفره حساب کنید.

http://mymigration.blogfa.com/

Car

در باب قیمت بنزین

اینجا قیمت بنزین بسته به زمان و محل متفاوته، توی یک مسیر که می روید، هر جایگاه یک قیمتی زده، طول هفته و جایگاه های مختلف را در نظر بگیرید به محدوده 1.40 تا 1.60 دلار لیتر بنزین Unleaded می رسید. سه شنبه نمی دونم چه خاصیتی داره که بنزین هم ارزونتره. بلیط سینما و پیتزا را هم سه شنبه ها ارزونتره! حالا یک ایده اینه که یک وب سایتی اگه باشه که محدوده مورد نظرتون رو بهش بدید و بگه الان ارزونترین پمپ بنزین کجاست. این سایت قبلاً اختراع شده، می توانید از سایت motormouth  این جستجو رو انجام بدهید. سایت CarsGuide هم از همین سایت استفاده کرده و نمودار و حداقل و حداکثر قیمت بنزین رو در شهرهای مختلف نشون میده و جستجو هم می کنه. حالا کل این قضیه برای 4-5 دلار این ور و اون وره! ما که فعلاً از این مشکلات نداریم.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/5

Car

بیمه ماشین در استرالیا

قبلا در مورد بیمه ماشین در این پست نوشته ام. در این پست می خواستم بیشتر در مورد بیمه Comprehensive و تفاوت آن با این نوع بیمه در ایران صحبت کنم. 

بیمه شخص ثالث در ایران به ثالث جانی و ثالث مالی و حوادث سرنشین تقسیم می شود که با خرید یک بیمه نامه همه این پوشش ها را در سطحی که انتخاب کرده اید دریافت می کنید. بیمه شخص ثالث خسارت وارده به ماشین یا اموال افراد دیگر و یا دیه فوت و نقص عضو آسیب دیدگان تصادف را (غیر از خود راننده) در صورتی که شما مقصر باشید پرداخت می کند. بیمه بدنه نیز در صورتی که آسیبی به ماشین خودتان برسد و شما مقصر باشید پرداخت می کند. مکانیسمی که در ایران برای جلوگیری از اعلام خسارت های مکرر انجام می دهند این است که با هر بار ادعای خسارت، ده درصد به فرانشیز (سهم بیمه گذار) اضافه می شود. در اعلام خسارت اول بیمه 90% خسارت را می دهد، در دومی 80% درصد و الی آخر. بنابراین شما وسوسه نمی شوید ماشین را به جایی بکوبید و بروید خسارت بگیرید.  یک تخفیف عدم خسارت هم موقع تمدید بیمه نامه به شما می دهند اگر هیچ ادعای خسارتی در طول مدت بیمه نداشته باشید.

در استرالیا بیمه شخص ثالث جانی و حوادث سرنشین بعنوان بیمه شخص ثالث اجباری (Compulsory Third Party یا CTP) نامیده می شود، می توانید شخص ثالث مالی را جدا بگیرید که به آن Third Party Property Insurance یا Third Party Car Insurance گفته می شود.یا شخص ثالث مالی و بدنه را یک جا بگیرید که به آن Comprehensive Car Insurance می گویند.

بیمه بدنه ماشین در استرالیا Excess دارد که همان فرانشیز یا سهم بیمه گذار است. میزان Excess معمولا 600 دلار است و می توانید پایین تر از 600 دلار را نیز انتخاب کنید ولی حق بیمه بیشتری باید بدهید. بنابراین تصادفی که هزینه آن زیر مبلغ Excess است مفهومی ندارد از بیمه ادعای خسارت(Claim) کنید چون همه اش سهم خودتان خواهد بود، همچنین هر چه بیشتر ادعای خسارت داشته باشید موقع تمدید بیمه نامه، حق بیمه بالاتری لازم خواهد بود پرداخت کنید. بنابراین می بینید که به صرفه نیست زیر 1000 دلار خسارت را از بیمه تان استفاده کنید. نکته دیگری که باید توجه کنید برای راننده هایی که زیر 3 سال تجربه رانندگی دارند (گواهینامه P دارند) معمولا 600 تا 800 دلار Excess اضافه نیز در نظر می گیرند، برای مثال 600 دلار Excess پایه و 600 دلار Excess تجربه رانندگی یعنی اینکه شما هر خسارتی باشد 1200 دلارش را خودتان باید پرداخت کنید بقیه را بیمه می دهد که با توجه به افزایش حق بیمه در موقع تمدید بیمه نامه عملا برای خسارتهای زیر 2000 دلار به صرفه نخواهد بود از بیمه استفاده کنید.

در صورت تصادف فقط لازم خواهد بود تلفنی به شرکت بیمه تان اعلام خسارت کنید و عمدتا مشکلی ندارند که خودتان بروید تعمیرگاهی پیدا کنید و یا به تعمیرگاه های مجاز معرفی شده توسط آنها ببرید. در هر صورت نماینده بیمه در محل تعمیرگاه قبل از شروع کار بازدید خواهد نمود و لازم خواهد بود شما در این خصوص نیز هماهنگی های لازم را انجام دهید. با توجه به اینکه شرکت های بیمه مختلف ممکن است پروسه های متفاوتی داشته باشند بهتر است همان اول که تماس می گیرید در این خصوص نیز سئوال نمایید. بهتر است از چند جا قیمت (Quote) بگیرید. بعضی از تعمیرگاه ها اینجا نیز همانند ایران و یا بدتر از آن دودره باز (Dodgy) هستند. وقتی قیمت می گیرید و تعمیرگاه ها متوجه می شوند شما بیمه دارید نرخ های بالاتر اعلام می کنند و کارهای غیر ضروری اضافه می کنند. تجربه ای که من داشتم چراغ عقب شکسته بود و یک مقدار سپر عقب آسیب دیده بود یکی از تعمیرگاه ها تو لیستش زده بود که باید در عقب هم رنگ شود! و اون یکی چراغ هم باز و بسته شود! پس وقتی قیمت می گیرید یکی دو جا هم بگویید بیمه ندارید و طبق آن قیمت بگیرید.

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

 

Car

توقف ممنوع

چند وقت پیش یک جایی دور و بر مرکز خرید هورنزبی توی محلی که ایستگاه تاکسی بود و توقف ممنوع یک دقیقه و فقط یک دقیقه ماشین رو پارک کردم، دور و برم رو نگاه کردم مامور نباشه سریع رفتم از ATM پول گرفتم و حواسم هم بود که کسی دور و بر ماشین مشغول جریمه نوشتن  نباشه، یک هفته بعد یک نامه از شهرداری هورنزبی دریافت کردم که بابت اینکه توی فلان روز از ساعت 10:15 تا 10:16 در محل ایستگاه تاکسی پارک کرده ام باید 135 دلار جریمه رو به حساب شهرداری هورنزبی واریز کنم.

                 

جالب اینجاست که توی یک محل توقف ممنوع معمولی پارک کرده باشید جریمه حدود 80 دلار هستش. شانس من بود که تو ایستگاه تاکسی پارک کرده بودم. توصیه من اینه که هیچ وقت به هوای اینکه همه توی توقف ممنوع پارک کرده اند پارک نکنید چون احتمالا جریمه می شوید. یک جاهایی هم می بینید تابلوی Ticket Parking داره باید به اندازه ای که می خواهید بمانید از دستگاه هایی که دور و بر هست Ticket تهیه کنید و بگذارید روی داشبورد، باز هم به حساب اینکه بقیه این کار رو نکرده اند ریسک نکنید. اگرچه این جور جاها ساعتی1 تا  5 دلار باید پرداخت کنید به هر حال بهتر از 80 دلاره. 

یک موضوع جالب رو هم بگم. تابلوهای بعضی از این پارکینگ های خیابان ها نیاز به تفسیر و سوزاندن فسفر داره. مثلا زده Ticket Parking از ساعت 8 صبح تا 10 شب روز های دوشنبه تا جمعه. بعد شما نمی دانید حالا خارج از اون ساعات توقف ممنوعه یا پارکینگ مجانی! جالبه که دستگاه خودپرداز پارکینگ به زور هم پول اضافه رو از شما قبول نمی کنه که لاجرم کشف می کنید که خارج از اون ساعات در صورت نبود تابلوی توقف ممنوع پارکینگ مجانی است.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

نکاتی در خصوص شروع رانندگی در استرالیا (سیدنی)

بعضی ها در همان روزهای اول تشریف فرمایی به فکر این می افتند که یک ماشین دست دوم برای دست گرمی بگیرند و فعلا کارشون راه بیفته بعد برای گرفتن گواهینامه اقدام کنند، خوب تا اینجاش مشکلی نداره، چون با گواهینامه ایران بعلاوه ترجمه اش می تونند سه ماه رانندگی کنند. توجه داشته باشید که گفتم گواهینامه ایران نه گواهینامه بین المللی، پس یادتون باشه گواهینامه ایران رو بیارید و همون روزهای اول بروید AMES و بدهید برای ترجمه بفرستند، چون دو هفته ای طول می کشه برسه دستتون، در ضمن گواهینامه بین المللی رو برای رانندگی نمی توانید استفاده کنید اگر اقامت دائم داشته باشید ولی به هر حال خوبه داشته باشید به عنوان یک مدرک شناسایی عکس دار.

برگردیم سر بحث مون. بعله. ماشین ده دوازده سال کار کرده تمیز می تونید پیدا کنید با 4 هزار دلار. راحت می خرید، خیلی  نگران تصادفی بودنش نیستید چون پول زیادی نیست و پولش رو جرینگی می دهید و سوارش می شوید. کسانی که اینطوری شروع کرده اند معمولا سر گواهینامه گرفتن به مشکل برخورد می کنند، چون اینجا هم با همون عادت های ایران رانندگی می کنند و بدلیل اینکه اینجا دارند رانندگی می کنند فکر می کنند نیازی به مربی ندارند.

یکی از مسائلی که با تفکر ایران هیچ وقت به ذهنتون نمی رسه اینه که یک بزرگراه یا مسیر داخل شهر عوارض داشته باشه. خوب حالا می گین اشکالی نداره هر جا دیدیم یک باجه گذاشته اند و باید از یک مسیری کنار باجه رد بشیم می فهمیم که باید عوارض بدهیم. خوب اینطوری نیست دیگه، همه مسیر هایی که عوارض دارند لزوما محل دریافت عوارض نقدی ندارند. شما یا باید مشخصات خود و ماشینتون و شماره کارت اعتباری تان را به RTA  بدهید و یک E-Tag بگیرید ، روی شیشه جلوی ماشینتون نصب کنید تا هر وقت که از همچین جاهایی رد می شوید خودش از اعتبارتون کم کنه یا اینکه اگه E-Tag نداشتید و از یک جایی رد شدید که باید Toll می دادید تا 24 ساعت بروید توی سایت RTA و پرداخت کنید. چون اول کار مسیرها رو نمی شناسید اصلا یادتون نمی آد چند جا رد شدید که Toll باید می دادید، توی این کار مسلما مشکل خواهید داشت. اینطوری یک مقدار گرون تر هم در می آد، یک هزینه های اضافه روش می خوره. با توجه به اینکه توسط دوربین ثبت می شوید اگر عوارض نداده باشید باید منتظر جریمه 80 دلاری باشید.

از جمله مسیر هایی که Toll باید بدهید Harbour Bridge و Harbour Tonnel هستند که اگر بخواهید از سمت شمال وارد مرکز شهر سیدنی بشوید باید از یکی از این مسیرها رد بشوید. صبح ها موقع پیک گرون تر می شه عوارضش، فکر کنم 4 دلار می شه. اینجا و اینجا رو برای اطلاعات بیشتر در خصوص مسیرهایی که Toll دارند کلیک کنید.

حالا اتفاقی که برای من افتاد E-Toll Tag رو گرفته بودم ولی نصب نکرده بودم، از مسیر عوارض دار رد شدم دوربین ثبت کرده بود ولی جریمه نشده بودم، همون مبلغ عوارض رو کم کرده بودند. یک بار هم از مسیر Cash Only رد شدم، فکر کردم کسی تو باجه نیست رد کردم، دوربین ثبت کرده بود و باز هم همون مبلغ عوارض کم شده بود.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

ثبت و بیمه ماشین در استرالیا

ماشین رو که می خرید باید در راهنمایی رانندگی (RTA) ثبت کنید. به این Rego می گویند و هر سال هم باید Rego را تمدید کنید. این همان مرحله ای است که برای عوارض و بیمه و معاینه فنی و ... شما را خفت می کنند. بنابراین وقتی ماشینی که می خرید 9 ماه Rego دارد یعنی اینکه 9 ماه بیمه شخص ثالث (CTP) را نیز دارد. هزینه ای که برای ثبت می گیرند 26$ است. ولی یک هزینه ای هم هست بنام Stamp Duty که عوارض نقل و انتقال خودرو است که 3% ارزش ماشین است. بنابراین یک ماشین 30000 دلاری بخرید 900$ باید Stamp Duty بدهید. این را برای نقل و انتقال می گیرند چه نو بخرید چه دست دوم. معمولا وقتی ماشین نو می خواهید بخرید و قیمت های Drive Away را تبلیغ می کنند شامل Stamp Duty و یک سال بیمه شخص ثالث هم هست. 

بیمه شخص ثالث اجباری (Compulsory Third Party) که به اختصار CTP یا برگ سبز (Green Slip) هم نامیده می شود مثل ایران پوشش های مختلف ندارد و فقط دارای پوشش جانی برای صدمات جانی اشخاص ثالث و سرنشین های خودروی شماست. پوشش مالی شخص ثالث بخواهید می توانید بیمه جامع خودرو (Comprehensive Insurance) بگیرید که البته به نظر من یک ضرورت است. اینجا تصادف کم است ولی تصادف ها معمولا شدید است. چون همیشه با بالاترین سرعت مجاز حرکت می کنند. CTP را می توانید از هر شرکت بیمه ای که می خواهید تهیه کرده و به RTA ارائه کنید. ماشین دست دوم که می گیرید شاید اصلا ندانید CTP آن با کدام شرکت است، با ثبت ماشین به نام خودتان، RTA به شرکت بیمه اطلاع می دهد و شرکت بیمه شاید یک نامه برایتان بفرستد که ما CTP این ماشین را به نام شما کردیم، بقیه بیمه هایتان را هم از ما بخرید. CTP حدود 400 دلار است. 

بیمه Comprehensive هم بیمه بدنه بعلاوه ثالث مالی (پوشش 20 میلیون دلار) است که ما تقریبا 1700 دلار دادیم، البته می توانید ماهیانه بدهید که در این صورت بهره هم اضافه می شود. قیمت های مختلف می توانید از شرکت های بیمه مختلف بگیرید. بنابراین همه را چک کنید. شرکت های بیمه ای بزرگ اینجا Allianz و NRMA هستند. می توانید قیمت را از سایت هایشان بگیرید و گفته می شود چانه هم می شود زد، به شرط اینکه قیمت پایین تر رو از یک جای دیگر داشته باشید.

شرکت NRMA علاوه بر بیمه خدمات دیگری مثل Roadside Assist هم دارد که مثل همان امداد خودرو خودمان است و با 90$ در سال ( بعلاوه 55$ حق عضویت فقط یک بار) هزینه اش است و اگر توی جاده ماشین خراب شد و نیاز به سرویس در همانجا و یا بکسل کردن داشته باشد و یا کلید را داخل ماشین فراموش کرده باشید و ... می توانید زنگ بزنید بیایند و مشکل را حل کنند.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

خرید ماشین در استرالیا

این پست رو می خواستم قبل از گرفتن ماشین بدهم و از هموطنان عزیز طلب استمداد اطلاعاتی کنم که به دلیل ضیق وقت نشد.دو هفته قبل به همراه یکی از دوستان رفتیم پاراماتا که Dealer های ماشین زیاد هستند و دنبال یک تویوتا کمری دست دوم بودم که بنابر تحقیقاتی که از سایت های Carsales و TradingPost و Drive و Carsguide انجام داده بودم، با 10 تا 15 هزار دلار می توان یک Camry 2003-4 با کارکرد 60 هزار تا 100 هزار کیلومتر خرید. رفتیم و یک فروشنده عراقی الاصل یک چند تا ماشین مختلف حدود بودجه ما رو نشون داد که یک ماکسیما مدل 2005 داشت (این مدل را در redbook ببینید) که پسند کردیم ولی 19000 دلار می گفت، گفتیم بودجه ما 15000 است که رفت و چک کرد تا 17000 دلار اومد پایین باز هم گفتیم زیاده، رییسش گفت 16000 تا می دم به شرط اینکه همین الان بخرید و جای دیگه نروید. می گفت سه سال هم Warranty می دهیم و خلاصه ما هم گرفتیمش. البته کیلومترش خیلی بالا بود برای سه سال و گرنه ارزشش بالای 20 هزار دلار باید می بود. که البته بعدا که رفتیم سر قرارداد و ... گفتند Warrany ما بر دو نوع است استانداردش اینه که شما سه بار بیشتر نمی توانید Claim کنید و هر بار  تا سقف 500 دلار (یعنی عملا هیچ چی) و نوع Premium هم دارد که بدون محدودیت تعداد بار و هر بار تا سقف 2000 دلار هستش. که برای اگر خواستید می توانید با پرداخت 850 دلار بگیرید. ما هم گرفتیم. نتیجه اینکه اینجا خوب بلدند به لطایف الحیل از شما پول بگیرند و کارشان خلاف قانون هم نباشد.

ماشین های اروپایی اینجا گرون هستند و ماشین های ژاپنی و کره ای جولان می دهند. ماشین های تویوتا پرفروش ترین و کم خرج ترین هستند و یک جورایی Camry اینجا تو مایه های پراید ایران است. کسانی که از ایران می آیند و یک جورایی تو ذهنشون هست که تو ایران به خاطر مونوپولی ایران خودرو ماشین الکی گرونه و انتظار دارند ماشین ارزون از دم قسط با بهره صفر اینجا سوار شوند، تو ذوقشون می خوره. اینجا الان که فروش ماشین به خاطر مشکلات اقتصادی جهانی پایین اومده و شرکت ها مجبور شده اند قیمت ها رو بشکنند قیمت Drive Away تویوتا کمری آلتیس 2008 رو الان زده 27990 دلار ( حدود 20 میلیون تومان به پول ایران). تویوتا Aurion هم مدلی است شبیه کمری که در استرالیا تولید می شود و شش سیلندر است الان قیمت Drive Away اون رو زده 30990 دلار. و البته وقتی می روید برای خرید هی Feature های مختلف برایتان لیست می کنند که شما دوست دارید داشته باشید و ممکن است در نهایت خورد خورد دو سه هزار دلار بالاتر از این قیمت ها را پرداخت کنید. وقتی قیمت Drive away می بینید یعنی غیر از بیمه بدنه همه هزینه های دیگر را حساب کرده، که بعدا به این هزینه ها اشاره خواهم کرد.

در خصوص وام ماشین هم اینجا هم بانک ها به راحتی وام برای ماشین می دهند و هم Dealer ها جاهایی رو برای Finance سراغ دارند و می توانند خودشان همه کارهایش را برای شما انجام دهند. البته یک مقدار خودتان باید بررسی بکنید جاهای مختلف رو که با بهره پایین تر بگیرید.مشکل اینجاست که اینجا مثل امریکا و کانادا نیست که وام بدون بهره برای ماشین بدهند، اینجا 10 تا 15 درصد در می اید وام ماشین، البته دارند بهره های بانکی رو پایین می آورند ولی بیشتر روی وام خانه اثر می گذارد. به خاطر همین رفتن زیر بار وام برای ماشین نمی صرفد.دوستانی که خودشان حدود 35 هزار دلار بابت ماشین پول داده اند و البته با بهره بالای وامهای خرید ماشین اینجا عملاً برایشان 45 هزار دلار آب خورده و بدلیل قسط 700 تا 1000 دلار ماهیانه، عملاً فکر خرید خانه را نمی توانند بکنند، به همین دلیل به توصیه دوستان تصمیم گرفتم دست دوم و نقد بگیرم. 

برای هر کاری شما می توانید از اینترنت به عنوان یک منبع خوب اطلاعاتی استفاده کنید. من عبارت How to buy a used car رو در Google.com.au جستجو کردم این مطلب رو آورد که اطلاعات خوبی به شما می دهد.این مطلب رو هم از سایت NRMA بخوانید. سایت RTA هم به عنوان یک منبع خوب برای قوانین می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. من هم البته جمع بندی خودم را می نویسم. ماشین دست دوم رو می توانید از صاحب ماشین (Private Seller)، دلال (Dealer) و یا مزایده (Auction) خریداری کنید. مزیت خرید از Private Seller اینست که معمولا قیمت پایین تری می توانید پیدا کنید و می توانید چانه هم بزنید، عیبش اینست که باید حواستان باشد سرتان کلاه نرود، ماشین زیر وام نباشد، و باید نقد بخرید و قسط بندی نمی توانید بکنید.( البته نه اینکه نتوانید، بعضی بانک ها برای این حالت هم وام می دهند، نمی توانید از کارت اعتباری استفاده کنید.)  خرید از Dealer مزیتی که داره اینه که مسایل قانونی را Dealer موظف است چک کرده باشد و معمولا می توانید با گارانتی بگیرید. عیبش این است که بالاخره اون هم باید نون بخوره، و معمولا اینقدر زبان باز هم هستند که شما رو با ماشین راه می اندازند. برای اطمینان بیشتر می توانید زنگ بزنید NRMA بیایند ماشین را از نظر سالم بودن (تصادفی نبودن و رو براه بودن موتور و ... )  و دزدی نبودن و زیر وام نبودن چک بکنند (NRMA Carwise Report).

به پایان آمد این پست و حکایت همچنان باقی است...

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

گواهینامه حل است!

کانگروجولیشن!(کانگرو ها در شادیتان سهیم باشند!)
به حول و قوه الهی و در پی زحمات مربی ارجمند آقای مهندس اکبریان (موبایل: [phone]) و دعای شما ملت بزرگوار و الطاف ممتحن مربوطه، گواهینامه رو یک ضرب گرفتم کلکش کنده شد و رفت.

یک هفت جلسه یک ساعته آموزش دیده بودم ولی هنوز خیلی موارد بود که رعایت نمی کردم. اگر می خواستم امتحان رو عقب بیندازم می افتاد تا یک ماه دیگه جا نمی داد. تصمیم گرفتم برم امتحان رو بدم، فوقش تجربه می شه برای بعد. امروز هم یک ساعت قبل از امتحان مهندس اکبریان آمد و رفتیم یک چند جای جدید که هچلهفت هم بود، از قضای روزگار برای امتحان هم همانجا برد، آمادگیش رو داشتم.

 

رفتیم اول فرم امتحان رانندگی رو پر کردیم و به همراه پاسپورت و گواهینامه رانندگی ایرانی و ترجمه آن و کارت مربیگری مهندس اکبریان دادیم آنجا، گفتش برو بیرون وایسا می آم. آمد و اول گفت راهنما ها و ترمز را بزن، چراغها رو که چک کرد گفت برویم. و توضیح داد که امتحان نیم ساعت خواهد بود و من هر جا لازم باشه می گم Turn Left ، Turn Right، Go Straight، پارک کردن کنار جدول و دور دو فرمونه (Three Point Turn) هم انجام خواهیم داد. سعی می کردم سرعت بالا نروم. بیشتر موارد سرعتم تا 10 کیلومتر پایین تر از حد مجاز بود. همیشه بعد از زدن راهنما کامل سرم را برمی گرداندم و آن سمت را چک می کردم. Head Check Error نگرفتم اصلاً. حواسم به راهنما زدن بود خصوصا موقع در آمدن از میدان (Roundabout). زمان خوبی هم بود. امتحان ساعت 11:30 بود که خیابانها خلوت بودند.

 

خطاهایی که داشتم یکی موقع پارک دوبل بود که خوردم به جدول ولی با یک حرکت رو به جلو درستش کردم. یکی هم اینکه منتظر چراغ بودم که سمت راست بپیچم، چراغ مستقیم سبز شد ولی فلش سمت راست قرمز بود، منتظر بودم اون هم سبز شه! قرمزه خاموش شد ولی سبز نشد! من هم هنوز وایستاده بودم که ماشین پشت سریم بوق زد سریع پیچیدم. بعدش که برگشتیم ممتحنه رفت محاسباتش رو انجام داد و اومد گفتش که You Passed، بعدش ایرادهام رو هم گفت.

 

چقدر خرج شد؟ هفت تا جلسه یک ساعته آموزش به قرار هر جلسه 45 دلار، ماشین برای امتحان و یک ساعت قبلش هم 120 دلار، رزرو امتحان 44 دلار، صدور کارت 72 دلار جمعاً 551 دلار هزینه کردیم.

برای صدور کارت دوباره Proof Of Address می خواستند اگرچه موقع امتحان آیین نامه یک بار Proof کرده بودم! با کارت Medicare راه افتاد ولی بهتر است آدم همیشه آمادگی داشته باشد آدرسش را پروف کند! برای معاینه چشم هم همانجا در کمدش را باز می کند، شما از توی آینه بالای سرش می توانید ببینید. می گوید خط پایینی را بخوان، به همین سادگی، بعدش هم همانجا می نشینید یک عکس هم می اندازد، پنج دقیقه بعد کارت حاضر است. آدرس هم روی کارت ثبت شده، الان دیگه راحت می توانید آدرستان را پروف کنید!

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

رانندگی در استرالیا

اولین چیزی که در رانندگی در استرالیا غیر از چپکی بودن آن برای ما ایرانی ها جلب توجه می کند اینست که سر چراغ، موقعی که چراغ سبز و یا حتی زرد است با سرعت بالا ( حدود 50) عبور می کنند. حتی سر تقاطع هایی که حق تقدم با انهاست و بقیه تابلوی Stop یا Give way دارند نیز سرعت شان برای ما غیر عادی می آید. شاید چون ما عادت داشتیم همه جا رو بپاییم حتی وقتی که چراغ ما سبز بود ممکن بود یکی از اون ور یکدفعه هوس کنه چراغ قرمز رد کنه. اینجا چون مطمئن هستند راحت رد می شوند. اگر در امتحان رانندگی شما سرعت تان را کم کنید سر چراغ سبز ممکن است رد کنند چون می گویند وضعیت خطرناک (یا به قول ما dangerous situation) ایجاد کرده اید.
سر چراغ ها اگر عابرین پیاده بخواهند رد شوند یک دگمه هست که باید فشار دهند و منتظر بمانند تا چراغ عابر پیاده روشن شود. بدیهی است! اگر کسی دگمه را نزده باشد چراغ عابر قرمز مانده و نوبتی در نظر گرفته نخواهد شد. چراغ عابر کنار شما یک سر و صدایی هم از خودش در می کند تا شما اگر کور هم باشید (خدای نا کرده) از صدای آن متوجه شوید که چراغ سبز شده است. خوبی که این کار دارد اینست که وقتی چراغ عابر سبز است ماشینی از روی آن رد نمی شود. همچنین خط عابر جایی هست که چراغ ندارد. جاهایی که چراغ دارد فقط یک خط عمودی (Stop line) دارد.
در ایران روی خط ممتد نمی شود رفت مگر به اذن آقا ... ولی اینجا اگر بخواهید وارد پارکینگ ساختمان بشوید می توانید از روی خط ممتد رد شوید.
اینجا سر چهار راه نمی توان دور زد (یا به قول ما U turn کرد) مگر اینکه تابلو گفته باشد که می توانید دور هم بزنید.
اینجا راننده تاکسی ها مجبور نیستند کمربند ببندند. اگرچه توصیه می شود که این کار را بکنند.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

Car

گواهینامه, معتبرترین مدرک شناسایی!

بالاخره اینترنت آمد و دوران غیبت صغری به پایان رسید.
خیلی چیزها در این مدت ارزش عنوان کردن داشت که انشاالله در روزهای آینده به آنها خواهم پرداخت.

امروز رفتم برای آزمون آیین نامه رانندگی (Driver Knowledge Test)، و قبول شدم. یک چیزی تو مایه های آزمون آیین نامه خودمونه! سئوالهایی که جواب درستش داد می زنه. ششصد تا سئوال مشخص در بانک سئوالاتشون دارند که 45 تا از آنها بصورت تصادفی انتخاب شده و در مونیتور نمایش داده می شود. مونیتورهایشان لمسی و یا به قول ما خارجیها تاچ اسکرین هستند. هد فون هم هست و می توانید استفاده کنید. به هر سئوال که می رسید خوانده می شود. امتحان محدودیت زمانی ندارد. هر سئوال را که جواب می دهید و OK را می زنید در جا مشخص می شود که جواب درست بوده یا نه. تا سه تا غلط در سئوالهای عمومی و یک غلط در سئوالات مربوط به ایمنی در رانندگی قابل قبول است. شما می توانید آزمون آیین نامه را به زبان فارسی امتحان بدهید. البته زبانهای دیگر نظیر عربی، چینی، کره ای، صربی، ترکی، ... نیز هستند و حتی راهنمای آزمون ترجمه شده به این زبانها در سایت وجود دارد ولی برای فارسی در سایت چیزی قرار داده نشده است.

گواهینامه رانندگی توسط RTA یا Roads and Traffic Authority صادر می شود. سایت RTA برای ایالت New South wales یا NSW که سیدنی در آن قرار دارد http://www.rta.nsw.gov.au است. برای گرفتن آیین نامه رانندگی به زبان انگلیسی اینجا و به سایر زبانها اینجا را کلیک کنید. سئوالات آزمون آیین نامه را نیز از اینجا بگیرید. وقت امتحان را می توانید از اینجا رزرو کنید و هزینه آن را که 37 دلار برای آیین نامه است توسط کارت اعتباری پرداخت کنید.

اینجا یک مشکل اساسی که هست اینه که یک چیزی تو مایه های کد ملی ما ندارند که برای همه منحصر بفرد باشد. عملاً نقش آن را گواهینامه بازی می کند. همه جا گواهینامه را به عنوان یک مدرک شناسایی معتبر قبول دارند. برای یک تازه وارد مسئله شناسایی (Identification) خیلی سخت است. اکثراً جاهای دولتی می گویند 100 امتیاز باید مدرک شناسایی بدهی. پاسپورت 70 امتیاز، گواهینامه رانندگی استرالیا 40 امتیاز. این حل است ولی اگر نداشته باشی، کارت Medicare را 25 امتیاز می دهند. 5 تا کمه. گواهینامه رانندگی ایران + ترجمه آن که از طریق AMES باید انجام شود نیز 25 امتیاز قبول می کنند. گواهینامه رانندگی بین المللی هم به درد چنین جاهایی می خورد که یک 25 امتیاز هم به آن می دهند.

ولی این قضیه Identification اینجا یک داستانیه برای خودش. شما می خواهید خانه اجاره کنید هر بنگاه یک قانونی برای Identification گذاشته! یکیش میگه پاسپورت 10 امتیاز، گواهینامه رانندگی بین المللی 10 امتیاز! فیش گاز 10 امتیاز، فیش برق 10 امتیاز، (پول آب جدا، پول برق جدا!) ای بابا، تا به 100 تا نرسه هم بررسی نمی کنند! حالا بعدش Proof of Address شروع می شه! (فیش ها برای اینه) آخه لامذهبا! اگه الان تو پارک می خوابم نمی تونم خونه بگیرم؟؟؟ در واقع برای اجاره کردن خونه گواهینامه رانندگی می خواهند. برای گرفتن گواهینامه Proof Of Address می خواهند! یک سیستم آنالیست درست و حسابی نداشته اند اینها!؟

آخیش! یک ذره خالی شدم.
حالا اگه قصدشو دارین بیاین Depress نشین! فقط همین مشکل هست. دیگه همه چی خوبه! هواش عالیه. سرسبز، مثل شمال ولی مدرن تر. به جای گنجشک طوطی و مرغ مینا می بینید. همه جا به شما احترام می گذارند. ...

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

car

چگونه گواهینامه بین المللی بگیریم؟

عزیزان مهاجر بهتر است گواهینامه خود را بین المللی کنند. با گواهینامه بین المللی که در واقع ترجمه گواهینامه است و یکسال از تاریخ صدور اعتبار دارد، می توانید سه ماه اول اقامت خود در استرالیا رانندگی کنید. برای رانندگی بعد از آن نیاز به گواهینامه استرالیایی خواهید داشت. (توجه داشته باشید که سیستم استرالیا انگلیسی است و فرمان ماشین ها سمت راست است.)همچنین بعضی جاها دو مدرک شناسایی عکس دار از شما می خواهند که می توانید از پاسپورت و گواهینامه بین المللی تان استفاده کنید. 

گرفتن گواهینامه بین المللی دردسر زیادی ندارد و یک ساعته انجام می گیرد. کافیست با در دست داشتن اصل گواهینامه، پاسپورت، دو قطعه عکس سه در چهار و بیست و پنج هزار تومان پول نقد به کانون جهانگردی و اتومبیلرانی واقع در تهران- خيابان خرمشهر(آپادانا) - خيابان شهيد عربعلي - پلاك ۱۲ مراجعه نموده و پس از پرکردن فرم مربوطه نسبت به دریافت گواهینامه اقدام نمایید. سایت کانون جهانگردی و اتومبیلرانیhttp://www.govahiname.ir و شماره تلفن آن 2-۸۸۵۲۰۰۴۰ می باشد.

توجه داشته باشید که عکس خانم ها باید محجبه باشد ولی آقایان می توانند از عکس کراواتی استفاده کنند.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/category/2

car and bank

کمری

وقتی رسیدم استرالیا یه کمری خریدم که الان چهار ساله زیر پامه. همه جوره به من سواری داده، یه باربند هم براش خریدم که بعضی وقت ها کاربرد وانت را هم برام داشته باشه. با این ماشین تا حالا چند بار شهر به شهر و خونه به خونه بارکشی کردم. کلی هم تو جاده و آخر هفته از این ماشین ما سواری گرفتیم. بنده خدا عین این چند سال یه آخ نگفت. اصلا اینقدر خوب بود که دیگه از دستش خسته شدم. بابا یکم خراب شو من یه بهانه داشته باشم برم یه ماشین دیگه بخرم! حداقل بگم ماشینم خوب نیست.

سال اولی که خریدمش همه دوستام فهمیدن که کمری خریدم و بعد از اون سال هر وقت اومدم تهران هر کی رو می دیدم می پرسید کمری را هنوز داری! اینقدر که این دوستام براشون داشتن کمری من مهم بود برای من نبود. اصلا اینجا تو استرالیا ملت احساسی که نسبت به ماشین دارند مثل احساس شون نسبت به یخچال خونه است! البته منظورم از جنبه سرمایه گذاریه نه جنبه لذت از سواری. کلا می گن ماشین یعنی ضرر ولی ضررشو اگه به جون بخری برو حالشو ببر.

خلاصه بعد از این همه مدت یه تبلیغ دیدم که شرکت هیوندایی وام خرید خودرو میده سالی یک درصد سود یعنی هیچ! من هم وسوسه شدم و زنگ زدم به یه نمایندگی و قرار تست رانندگی ماشین سانتافه جدید را گذاشتم خلاصه رفتم و کلی تحویل گرفتن. یه دو ساعتی بالا و پایین و رانندگی و همه جزییات اپشن های ماشین را برای من نمایش و توضیح دادن. بعدا هم نشستیم در مورد قیمت نهایی با هم توافق کردیم. حتی حاضر شدن ماشین کمری را هم بردارن و یه قیمتی در ازاش پرداخت کنند.

بعد نوبت قسمت وام شد. برای من حساب کرد که ماشین را از دم قسط تا سه سال بهم می دن که آخر قضیه فقط یه مبلغ ناچیزی سود وام می شه که عملا همون قیمت روز را برام قسط می کنن. اینجا تو نمایندگی های بزرگ یه کارمند بانک نشسته که بعد از همه این حرفا مدارک از متقاضی می گیره و وام را تایید می کنه. به اینجا که رسیدم این آقا گفت نه شما نمی تونید وام بگیرید!

چون شما حقوقتون مشخصه و قسط خونه دارید پس مبلغی که می مونه واسه رفاه خانواده است و حالا اگه وام ماشین بگیرید خانواده تون به فشار می افته و بانک به ما اجازه نمی ده. آقا دست شما درد نکنه که به فکر خانواده من هستید، واقعا یعنی من عقلم نمی رسید! اگه من نمی تونستم قسط بدم که نمی اومدم وام بگیرم. ایشون فرمودند که چون شما اینقدر به دولت درآمد اعلام می کنید و مالیاتش را می دید برای ما مهم اون هست نه اینکه واقعا چقدر درآمد دارید!

این بود خواستم بهتون بگم اینجا هر چقدر مالیات بدی آش می خوری، نه هر چقدر پول بدی. خلاصه اینطوری شد که ما دوباره راضی به کمری خودمون بمونیم.

 

http://amir2au.blogfa.com/1395/06

Car

برای خرید ماشین یا باید از شخص بخریم یا نمایشگاه. نمایشگاه همیشه گزینه کم ریسک و مطمئن تری نسبت به خرید از شخصه! چون اینجا شهرتشون براشون خیلی مهمه و هرگز پرونده خودشونو خراب نمی کنند و بهترین و مطمئن ترین سرویس را به مشتری هاشون می دن تا راضی باشند، برعکس کشورمون که هر چی آدم کلاه برداره میشه بنگاهی، و جالبه که همه اطلاعات خودروها روی یه سایته و حتی یه بار از یه راننده تاکسی که پیرمرد بسیار مسنی بود پرسیدم کجا میشه ماشین خرید بهم گفت سایت carsales.com.au را چک کردی !!! خلاصه بعد از جستجوهای طولانی به خودرویی کمری مدل 2006 پیدا کردم و رفتم سراغ به بنگاهی و سراغ ماشین رو گرفتم. فروشنده هم با من اومد و ماشین را نشونم داد و بعد ماشین رو روشن کرد و گفت برو باهاش یه دوری بزن. من هم که از ماشین خوشم اومده بود ، کمرویی کردم و گفتم نمی خواد ظاهرا که ماشین خوبیه ! بریم معاملش کنیم. بنگاهی گفت من بهت اینو نمی فروشم. باید دور بزنی وگرنه میری و فردا بر می گردی و خوشت نیاد می خواهی پس بدی و من مجبورم پس بگیرم و کارمون سخت میشه ! منم قبول کردم و سوار شدیم که یه دوری بزنیم اتفاقا از ماشین خوشم نیومد و بهش گفتم و طرف یه ماشین دیگه مدل 2009پیشنهاد کرد و دوباره رفتیم یه دور با ماشین جدید زدیم. این یکی رو دیگه خوشم اومد و باهاش معاملش کردم.

http://amir2au.blogfa.com/1391/04

home and car

سلام مجدد،

اگه از روز مراجعه به بنگاه بخوایم حساب کنیم چیزی حدود ده روز باید وقت بذاریم و آدم رسما از کار و زندگیش میفته!

اونجا چقدر وقتتون رو گرفت؟
و یک سوال کلی تر:
انجام امور اداری برای شاغلین چجوریه؟ مثل ایران باید مرخصی ساعتی و روزانه گرفت تا ادم بتونه به کارهای بانکی و اداریش برسه و یا کلا داستان متفاوته و جور دیگه پیش میره؟
مثلا خرید ماشین.
یک روز کامل باید وقت بذاریم برای تعویض پلاک. و روز بعدش برای محضر
واقعا برام سواله اونور آب چجوری به زندگی و کارشون میرسن. ما که اینجا نمیرسیم

پاسخ:
ما چون بروکر داشتیم یکبار رفتیم دفترش برا قرارداد اون مدارک رو اماده کرد یکبار رفتیم برا امضای وام و یکبار هم رفتیم سلیسیتورمون رو دیدیم و باش امضا کردیم یکبار هم بانک برا باز کردن حساب کلا تو این پروسه ما 4 بار حضور داشتیم باقی کارها اینترنتی و تلفنی بود . بستگی داره کار اداری چی باشه خیلی کارها اینحا از طریق ایمیل یا تلفن حل میشه و نیازی نیست حضوری بری اصلا با ایران مقایسه نکن ک اگه ب استرالیا نمره 30 بدی تو کارها اداری ب ایران 1 میدی اینقدر فاصله زیاده و متفاوتن. برا کارهایی مثل گواهینامه و امتحان رانندگی یا سیتیزنی و ... حضور شخص الزامیه و البته برا باز کردن حساب بانکی ما حتی اگه نمیخواستیم بریم پیش بروکرمون میشد اون مدارک رو بفرسته هر بار با پست یا ایمیل و ما پرینت بگیریم بریم پیش ی اشخاصی ک بشون میگن jp (افراد تایید شده از طرف دولت) در حضور جی پی امضاهامون رو بزنیم و پست کنیم براش. خرید ماشین ک اگه از دیلر باشه(مثل بنگاههای ایران)شما میری ماشین رو انتخاب میکنی بت میگن 3 روز دیگه بیا ک چکابهاش رو انجام بدیم(درصورتیکه ماشین صفر نباشه اگه صفر باشه ک فقط تمیزکاریش میکنن ولی باز میگن مثلا فرداش بیا) بعد ک رفتی پول رو پرداحت میکنی و ماشین رو همونجا پلاک میزنن بت میده(برا اولین ماشین. اگه ماشین داشتی قبلا ک یا پلاکش رو عوض میکنن یا همون پلاک رو در جا بنامت میزنن اینترنتی) بعد همونجا مشاور مالی برات بیمه هم میکنه و سوار ماشینت میشی و میای .یعنی از وقتی ماشینت رو انتخاب کردی در حضور بعدی ماشین با بیمه و بنام خورده بهت تحویل داده میشه

 

http://mymigration.blogfa.com/post/452

car

خرید ماشین

تو پستهای اولیه بعد از ورودمون ب استرالیا راجع ب خرید ماشین توضیح داده بودم و چرا ما از دیلر هر سه تا ماشینی رو ک داشتیم خریدیم ولی باز هم توضیح میدم چون خیلی مهمه. تو استرالیا هم مثل هر کشور دیگه باید هواستون ب کلاهبردارها باشه و وقتی از دیلر ماشین میخرید تضمین اینکه این ماشین دزدی نیست یا سند داره و...  شما مورد پیگرد قانونی قرار نمیگیرید درسته هزینه ای ک برا ماشین پرداخت میکنید معمولا گرونتره وقتی از دیلر میخرید بجای شخص ولی خوب اون تضمین خیلی مهمه برا منه تازه وارد ک از کارهای دادگاهی و چکهایی ک باید انجام بدم تو استرالیا خبر خاصی ندارم و البته هزارتا کار هست بجای اینکه کنترل کنم ماشین مشکل قانونی داره یا نه.(دیلر مثل همون بنگاههای ماشین تو ایران)

همین چندوقت پیش یکی میگفت ماشین تو سال 2015 خریده و درسال اکتبر 2018 تصمیم ب فروشش داشته ک خریدار جدید میره دنبال چک کردن مشکلات قانونی و متوجه میشه این ماشین قبلا در سال 2014 بصورت قسطی فروخته شده و اون ایرانی بیچاره ک بخاطر ارزونتر بودن رفته از شحص خریده و چون تازه وارد بوده ب استرالیا نمیدونسته باید چ چکهایی رو انجام بده کلا رفته سرش ب این بزرگی و وقتی ماشین رو تو سال 2015 نقد خریده اون کسی ک 2014 قسطی خریده بود و نقد تو 2105 ب ایرانی تازه وارد فروخته بود قسطهاش رو نداده و سود و قسط همه رو هم رفته و حالا صاحب ماشین کیه؟ ایرانی تازه وارد... موسسه ای ک وام داده میگه یا ماشین رو بر می دارم و باقی خسارتم رو نقدر میدی یا کل خسارت رو میدی حالا بیا برو دادگاه و بگرد دنبال اون فروشنده ولی اونم از استرالیا رفته....هواستون باشه کلاه نره سرتون بخاطر 2000$ ارزونتر

 

http://mymigration.blogfa.com/post/451

uber

تجربیات من در دو ماه اخیر

 

الان حدودا دو ماه هست که گواهینامه استرالیایی گرفتم و مشغول کار در اوبر هستم. گواهینامه استرالیا مدرک خیلی مهمی است و به عنوان مهمترین کارت شناسایی اینجا حساب میشه و خیلی کارها برای استخدام نیازمند داشتن گواهینامه استرالیایی هستند.

من اشتباهی که کردم این بود که در بدو ورودم نرفتم دنبال گواهینامه و پیشنهاد می کنم دوستانی که تازه مهاجرت میکنن در صورت امکان این مدرک رو بگیرن. من به مدت یک ماه ماشین خریدم و شروع کردم به تمرین با گواهینامه ایران و بعد رفتم اینجا اول امتحان آیین نامه رو به صورت آنلاین دادم و وقتی قبول شدم ۳ ماه  به من فرصت دادن که امتحان اصلی رانندگی رو بدم و گواهینامه اصلی رو بگیرم. این بود که بعد از این از دوستان پرس و جو کردم و شماره آقا جمال معلم رانندگی ایرانی در آدلاید رو به من پیشنهاد دادن و فهمیدم اکثر میرن پیش ایشون. 

با آقا جمال تماس گرفتم و ما کلاس هامون رو شروع کردیم همه چی خیلی خوب پیش رفت و بعد از آموزش یک سری تمرین به من میداد که طول هفته تمرین کنم و من بعد از حدود سه هفته گواهینامه رو گرفتم و با گواهینامه تونستم برم اوبر برای دلیوری مشغول به کارشم. 

کار با اوبر برای کسی که تازه اومده و باید ماهانه هزینه زیادی خرج کنه خیلی مناسبه چون باعث میشه هزینه خیلی کم بشه. اینجا خیلی مردم به اوبر حتی به عنوان شغل اصلی نگاه می کنن ولی معمولا با در آمد اوبر نمیشه کلیه هزینه های دو نفر رو کاور کرد ولی را حت میشه با درآمدش اجاره خونه و نصف هزینه ای خورد و خوراک رو پرداخت کرد و واقعا  از هیچی بهتره و هر تایمی که طرف بخواد میتونه کار نکنه و به کارهای دیگه مثل آماده کردن رزومه و گشتن دنبال کار اصلی باشه.

با اوبر رانندگی شما خیلی خوب میشه البته بماند که معولا دوستانی که با اوبر شروع میکنن به رانندگی سوتی های خیلی زیادی میدن و من خودم بارها اشتباه کردم چون ذهن ما ها به رانندگی تو ایران عادت کرده و اینجا چون فرمون ماشین سمت راست هست و برعکس ایرانه کلیه خیابون ها و مسیرها متفاوت با چیزی هست که ما در ایران سالها تجربه کردیم برای مثال شما در ایران وقتی از فرعی می خواهید بپیچید به اصلی سمت چپ و مبینید که ماشین میاد ولی اینجا شما باید سمت راست رو همیشه چک کنید. 

یکی دیگه از کارهایی که باید مرتبا در هنگام کار با اوبر انجام بدید اینه که مشغول درست کردن رزومه برای پیدا کردن کار اصلی باشید. چون معمولا دوستانی که از ایران میان باید حتما رزومه خودشون رو مطابق با یک رزومه حرفه ای به سبک استرالیا در بیارن و پیشنهاد میکنم در شبکه های اجتماعی دنبال گروه های رزومه نویسی در استرالیا بگردید و از تجربیات دوستان موفق اینجا استفاده کنید چون پروسه رزومه پروسه آسونی نیست که شما راحت از یک نمونه کپی کنید و تمام. این پروسه خیلی زمان بر هستش و مرتبا باید ایراد گیری بشه.

معمولا چیزی که مهم هست به طور کلی این است که شما به دنبال هر شغل خاصی که هستین باید اول در آگهی های اینترنتی شغلتون رو سرچ کنید و ببینید که این آگهی ها در استرالیا در زمینه شغل شما چه مهارتهایی را نیاز دارند و اگر دقت کنید میبینید اکثر اینها یه تعداد مشخصی تکنولوژی یا مهارت نیاز دارند که شما حتما باید این موارد رو در رزومه خودتون وارد کنید.

پروسه کار تخصصی پیدا کردن در شهرهای مثل ملبورن و سیدنی و حتی بریزبین خیلی راحت تر از آدلاید هستش و در آدلاید تعداد شرکت ها خیلی کمتره و آگهی هایی که میشه اکثرا به دنبال یک شخص متخصص با سابقه خیلی زیاده. بنابراین برای موفقیت در شهری مثل آدلاید باید خیلی مهارتهای خودتون رو ارتقا بدید و منطبق کنید با چیزی که اینجا شرکت ها به دنبالش هستید. 

 

http://australiamohajerat.blogfa.com/

car

باز من بگم پرث

باز من بگم پرث  چی شد باز من میگم پرث بهتره؟؟؟ الان جریانشو مینویسم

از هفته پیش مانیتور ماشینمون خاموش شد و دیگه روشن نشد و آقای همسر تماس گرفت نمایندگی کیا تو کانبرا و تاریخ 12 فوریه رو دادن برا چکاب و بررسی اشکال ماشین. خوب من و همسرم هم طبق معمول روز سرویس ماشین الینا رو گذاشتیم مدرسه صبح و هردومون خوشحال و خندان رفتیم ب سمت کانبرا برای چکاب ماشین و یکمی هم تو نمایندگی کیا تاب بخوریم ( از اونجا ک هردومون شدیدا علاقه به ماشین و تکنولوژی داریم همیشه از نمایندگی بردن ماشینهامون تو استرالیا لذت میبردیم و یک روز تفریحی بود برامون) خوب وقتی رسیدیم دیدیم ایول نمایندگی فورد هم کنار نمایندگی کیا هستش و ما هردو عشق موستانگ خوشحال و خندان ماشین رو گذاشتیم برا سرویس و شروع کردیم ب گشتن و چک کردن ماشینها تو نمایندگی کیا ک من احساس خستگی کردم و رفتم کافی ماشین رو پیدا کنم ک دیدم اصلا چنین چیزی وجود نداره از کاستومر سرویسش پرسیدم گفت ما اتاق انتظار نداریم اینجا و بعد تو نمایندگی فورد هم همینطور خلاصه من حسابی ب اقای همسر گیر دادم همین حالا بیا موستانگ بخریم قسطی و رفتیم ک گفت فقط موستانگ جی تی دارم و ما دنبال ی موستانگ 4 سیلندر هستیم نه جی تی و هیچی برگشتیم دیدیم ماشین هنوز اماده نیست رفتیم وستفیلد یک کافی بخوریم. حالا چرا پرث بهتر شد؟ کجای این متن از پرث نوشته بود!!! خوب از اونجا ک من و همسرم هردومون تب ماشین داریم از وقتی اومده بودیم تو استرالیا ماشین الان سومین ماشینمون بود اولیش یک فورد فالکون 2008 بود ک خیلی عالی بود ولی چون عشق بی ام و بودیم تا آقای همسر قرارداد پرمننت بست سر دوماه فورد رو فروختیم ک ی بی ام و 320 دیزل لاکچری لاین هریدیم حدود 10 ما داشتیمش ولی هزینه هاش یکمی برا سال اول مهاجرت بالا بود و ماهم حسابی کیف بی ام و داشتن رو بردیم، بعدش سراتو صفر رو خریدیم و هنوز هم داریمش چون هدف بزرگتری در سر د اریم تا هدف به تارگت بخوره میریم تو کار عوض کردن ماشین البته من امروز بدجور ب همسرم گیردادم الان ک موستانگ نمیگیریم بیا ی استینجر بخریم ک گفت نه اول تارگت بزرگه بعدش ماشین و منم حرف گوش کن گفتم چشم باز برتری پرث نسبت به شهرای دیگه کجاست چیزی ک نگفتم؟ الان میگم... ما تجربه بودن در سه تا نمایندگی فورد و بی ام و و کیا در پرث به دلیل خرید ماشینهامون و نمایندگی نیسان و تویوتا قبل از خرید کیا رو داریم همه نمایندگیها تو پرث قشنگ اتاق نشستن دارن یا کافی ماشین و بسکویت و البته نمایندگی بی ام و ک کلاسش خیلی بالاتر بود یخچال پر از آب میوه برای مشتریها و کسانی ک منتظر ماشینشون هستن هم داشت و کافی رو تو کپ چینی برات سرو میکردن. خوب این موارد درسته از نظر خواننده شاید خنده دار باشه ولی از نظر منی ک تجربه کردم اصلا حنده دار نیست و این مشتری مداری و امکاناتی ک تو پرث برای ارباب رجوع ها و خدماتی ک تو مطب دکتراش و تفریحهای مجانی اسکول هالیدیها برا بچه ها و همه و همه باعث میشه علاقه خاصی ب اون شهر زیبا داشته باشم شهری ک میبینی همه چیزش پرفکت هست و فقط بخاطر اسم و رسم سیدنی و اینکه ماهم مثل همه ایرانیها میگفتیم پرث ک دورترین شهر استرالیاست اینطوره پس تو سیدنی و کانبرا چ خبره؟؟؟از پرث زدیم بیرون ولی الان فهمیدم باز شهر برای من فقط پرث... 

ایشالله در آینده نزدیک خبر برگشتم به پرث رو براتون میزارم

پ.ن :نمایندگی گفت مدل مانیتور ماشینتون رو سفارش دادیم وقتی اومد بیاین برا نصبش(از اونجا ک اینا تو کار تعمیر نیستن درجا قطعه حراب رو تعویض میکنن)

پ.ن 2: چون ماشین گارانتی داره هزینه ای برای سفارش مانیتور ب عهده ما نیست (به همین دلیله ک تو کشورهای جهان اول بهتره ماشینت گارانتی دار باشه چون هزینه تعمیرات خیلی بالاست بخاطر عوض کردن کل قطعه خراب نه تعمیرش)

http://mymigration.blogfa.com/1396/11

driving license

تفاوت پرث و سیدنی در سیستم گواهینامه

راجع ب گواهینامه ی پست میخوام بزارم چون یکی از مواردیه ک همه باهاش درگیر میشن.

تو استرالیا هر ایالت گواهینامه خودش رو داره و با گواهینامه ایالت دیگه تا 3 ماه میتونی تو ایالت جدید رانندگی کنی و بعد از 3 ماه باید گواهینامه ایالت جدید رو داشته باشی.

تو وسترن استرالیا گواهینامه منوال و اتوماتیک جدا بود یعنی شما اگه با ماشین دنده اتوماتیک امتحان میدادی گواهینامه اتوماتیک برات صادر میشه و حق روندن ماشین منوال رو نداری.

درضمن همینطور ک تو پستهای مربوط به گواهینامه گفته بودم با ترجمه ناتی گواهینامه(طبق لینکی ک تو سایت اداره مهاجرت هستش) میتونی با پاس کردن امتحانهای تئوری و شهر گواهینامه فول منوال یا اتوماتیک بگیری 

در نیوسوت ولث ترجمه ناتی رو قبول ندارن و ی موسسه بتون میدن لینکشو ک باید گواهینامه تون رو بفرستید اونجا ترجمه کنن پس کسانی ک میان سیدنی میتونن اصلا تو ایران پول ترجمه ندن و وقتی تشریف آوردن اینجا 77$ تقدیم ب مترجم کنن.

حالا کسانی ک مثل ما گواهینامه یک ایالت دیگه رو دارن بعد میان نیوسوت ولث:

اگه از تاریح صدور گواهینامه وسترن استرالیا 3 سال گذشته باشه درجا براتون گواهینامه نیوسوت ولث صادر میشه ولی اگه مثل ما هنوز 3 سال نشده باشه برا گرفتن گواهینامه فول باید ب تاریخچه گواهینامه ایرانتون رجوع کنید و اینکه 77$ هم بدین برا ترجمه چون ایالت نیوسوت ولث ترجمه ناتی رو نمیخواد(خوب اینم ی قانون من درآوردی دیگه این سیدنی ایها)

من هنوز تبدیل نکردم گواهینامه ام رو به گواهینامه نیوسوت ولث چون همچنان کارت دانشجویی پرث دارم اگه پلیس گیر بده میگم دانشجو پرث هستم الان فقط اومدم خانواده ام رو ببینم ولی آقای همسر گواهینامه نیوسوت ولث هم گرفت

درضمن وقتی گواهینامه نیوسوت ولث براتون صادر میشه کاری ب اتوماتیک یا منوال بودن ماشین نداره و با گواهینامه فول شما هم میتونید ماشین اتوماتیک و هم منوال برانید و وقتی هم گواهینامه تون رو تبدیل میکیند باز فول میگیرید اون یکی قانون من درآوردی وسترن استرالیا بوده آخیش بالاخره این بهاره ی نکته بد راجع به پرث نوشت

http://mymigration.blogfa.com/1396/06

parking

هزینه پارکینگ در پرث و فریمانتل

دوست من هزینه پارکینگ در CBD بصورت ثابته و همون ساعتی 6$ که قبلا تو پستم نوشته بودم است البته فقط برای روزهای کاری از 8 صبح تا 6 عصر، برا بعد از 6 و در روزهای شنبه و یکشنبه و تعطیلات رسمی بصورت رایگانه یعنی وقتی روز عادیه و مردم سرکار میان و رفت و آمد زیاده از حمل و نقل عمومی استفاده کن یا اگه میخوای با ماشینت بیای باید پول پارکینگ رو بدی و باتوجه به اینکه در CBD حمل و نقل عمومی (مترو و اتوبوس) رایگانه برا جابجایی چندبار در مرکز شهر نمیخواد پول بدید پس دولت امکانات فراهم کرده برا استفاده از حمل و نقل عمومی و بهتره مثل خودشون از امکانات استفاده کنیم.

برای سواحل پارکینگ یا ورودی نداره البته سواحل پرث منظورم است شما نه برا استفاده از ساحل ورودی دارید و نه برا پارک ماشینتون پس یک تفریح کاملا مجانیه  با یک عالمه باربیکیو اطرافتون تو پارکهای ساحلی که استفاده از باربیکیو ها هم رایگانه و امکانات خوبه نگران نباشین

ولی فریمانتل یکمی قضیه اش متفاوته و یکی دوتا از ساحلهاش رو باید برای پارکینگ هزینه پرداخت کنید که البته اونا سواحل شنی برا شنا و تقریحات آبی نیستن بیشتر کنار رستوران ها هستن که بهترین فیش & چیپس فریمانتل اونجاست و وقتی بخوای بری غذا بخوری باید پارکینگت رو حساب کنی و براش فرقی نداره شب و روز و روز تعطیل یا غیر تعطیل همیشه پارکینگهاش پولیه

در مورد شرکتهایی که در مرکز شهر پرث هستن ،بعضیهاشون پارکینگ ماشین یا دوچرخه دارن که به تعداد محدوده و معمولا پارکینگ ماشین برا رده بالاهای شرکته.

http://mymigration.blogfa.com/1395/04

driving license

بالاخره زمان رسید که پست گواهینامه رو بنویسم... :)

با داشتن اقامت دایم یا همون ویزای پرمننت فقط تا 3 ماه بعد از ورود مجاز به رانندگی با ترجمه گواهینامه هستیم و بعد از گذشت 3 ماه از ورود ترجمه فاقد اعتبار میشه.(بین علما بحث بود که 3 ماه بعد از گرنت یا 3 ماه بعد از ورود که من شخصا از داتی اینجا پرسیدم همون 3 ماه بعد از لند کردن هست).

توی وسترن استرالیا باید یک امتحان تئوری و یک امتحان شهر بدیم واسه گواهینامه ولی بعضی از ایالتهای دیگه باید 3 تا امتحان بدین که یک امتحان هازارد هم دارن که من نمی دونم چی هست و چطوره.

واسه امتحان تئوریش فقط کافیه 11 تا تست معروف رو 2 بار بزنید و با تغییرات آشنا بشید ولی من چون عشق رانندگی هستم کتابش هم خوندم ولی واقعا لازم نیست مگر اینکه مثل من بخواین عمیق بشین.

واسه امتحان شهر خیلی سخت میگیرن و همه قوانین رو باید رعایت کنین یک چک لیستی اسسور داره که بر اساس اون امتیاز میده به رانندگی تون شما باید حداقل امتیاز رو تو هر ردیف بیارید تا پاس شید مثلا یکی با 7 تا اشتباه مینور پاس شد چون تو هر ردیف حداقل امتیازها رو آورده بود در صورتیکه بار اول با 8 تا اشتباه مینور فیل شده بود همون شخص حالا ی جایی امتیازش نرسیده بود دیگه.

روز امتحان تئوری پاسپورت و اصل گواهینامه ایران و ترجمش و کارت مدیکیر لازمه باتون باشه کارت پول رو نمیگم چون تو استرالیا کلا همه جا کارت پول باید و باید و باید باهاتون باشه

برا امتحان عملی 70 $ پول می گیرن و اگه افتادین یه 70 $ دیگه میاین پایین.

موقع صدور گواهینامه ( بعد از امتحان شهر )اگه گواهینامه یکساله بخواین 40$ و اگه 5 ساله بگیرین 125$ هزینه میشه که ما 5 ساله گرفتیم.

حالا تجربه های شخصیم:

من از ایران کتاب قوانین راهنمایی و رانندگی استرالیا غربی رو خونده بودم(تو سایت برین میتونین دانلود کنین)یک آشنایی کلی با ساختار رانندگی اینجا تو ذهنم درست شد و حدودا 2 ماه از ورودمون گذشته بود که اون 11 سری  تستها رو من و مهدی کار کردیم و یک روز صبح هردوتامون رفتیم امتحان دادیم خیلی آسون بود و به راحتی 30 از 30 گرفتیم و امتحان تئوری تمام شد و یک تست چشم گرفتن ازمون ( یک سری حروف بود گفتن چشم چپ رو ببند با دست و از چپ به راست بخون و بعدش چشم راست رو ببند و برعکس بخون که اونم راحت بود و نوبت امتحان شهر گرفتیم من واسه 20 روز بعد تو Cannington نوبت بم دادن.از قبلش یکی از دوستامون گفته بودCannington سخته امتحان هم شلوغه و هم همه چیز داره مثل راه آهن و... ولی چاره ای نبود تنها جای خالی اونجا بود بهر حال روز امتحان فرا رسید و مهدی هم سرکار بود و من تنها به جنگ رفتم و بعد از حدود 40 دقیقه رانندگی و تستهای مختلف برگشیتم دفتر داتی و اونجا گفت پاس شدم ی جیغی کشیدم از خوشحالی....آقا اولین بار امتحان پاس شده بودم 14 سال قبل هم تو ایران با اولین امتحان پاس شده بودم سر از پا نمیشناختم.

چکار کردیم که زیر 3 ماه گواهینامه استرالیا گرفتیم؟

ما از وقتی رسیدیم سریع ماشین خریدیم و چون فرمان راست بود و شهر رو بلد نبودیم یک GPS هم خریدیم من نشستم کنار و مهدی شروع کرد به رانندگی و نکات رو من بش میگفتم تا حسابی جا افتاد واسش و مسلط شد.حالا نوبت من بود مهدی نشست کنارم و همونطور همه نکات رو بم میگفت.بعدش نفری یک جلسه آموزش گرفتیم همون یکساعت هرنفر کافی بود بفهمیم چی به چیه و کتاب امتحان شهر رو کامل 2 بار خوندیم هرکدام( اینجا واسه امتحان عملی هم یک کتاب دارن که بعد از قبولی تو امتحان تئوری بهت میدن و تمام قوانین رو باشکل کشیده و نوشته اسسور چی می خواد ازتون) بعدش کلی پارک ریورس رو تمرین کردیم (اینجا پارک دوبل ندارن هوررررررررراااااااااااا)بعد رفتیم و پاس کردیم امتحان رو.

حالا گواهینامه ایران و استرالیا رو داریم خیلی باحاله دوست می دارم که بار اول پاس کردم همه دوستامون حسودیشون شد آقایون می گفتن چون خانم بودی بار اول پاس کردی ( حسودا) بشون گفتم چه ربطی داره پس چرا خانمها خودتون افتادن؟آغا ما راننده ایم هااااا مگه میشه عشق ماشین راننده خوبی نباشه

http://mymigration.blogfa.com/1394/04

خرید ماشین در استرالیا

ین پست رو می خواستم قبل از گرفتن ماشین بدهم و از هموطنان عزیز طلب استمداد اطلاعاتی کنم که به دلیل ضیق وقت نشد.دو هفته قبل به همراه یکی از دوستان رفتیم پاراماتا که Dealer های ماشین زیاد هستند و دنبال یک تویوتا کمری دست دوم بودم که بنابر تحقیقاتی که از سایت های Carsales و TradingPost و Drive و Carsguide انجام داده بودم، با 10 تا 15 هزار دلار می توان یک Camry 2003-4 با کارکرد 60 هزار تا 100 هزار کیلومتر خرید. رفتیم و یک فروشنده عراقی الاصل یک چند تا ماشین مختلف حدود بودجه ما رو نشون داد که یک ماکسیما مدل 2005 داشت (این مدل را در redbook ببینید) که پسند کردیم ولی 19000 دلار می گفت، گفتیم بودجه ما 15000 است که رفت و چک کرد تا 17000 دلار اومد پایین باز هم گفتیم زیاده، رییسش گفت 16000 تا می دم به شرط اینکه همین الان بخرید و جای دیگه نروید. می گفت سه سال هم Warranty می دهیم و خلاصه ما هم گرفتیمش. البته کیلومترش خیلی بالا بود برای سه سال و گرنه ارزشش بالای 20 هزار دلار باید می بود. که البته بعدا که رفتیم سر قرارداد و ... گفتند Warrany ما بر دو نوع است استانداردش اینه که شما سه بار بیشتر نمی توانید Claim کنید و هر بار  تا سقف 500 دلار (یعنی عملا هیچ چی) و نوع Premium هم دارد که بدون محدودیت تعداد بار و هر بار تا سقف 2000 دلار هستش. که برای اگر خواستید می توانید با پرداخت 850 دلار بگیرید. ما هم گرفتیم. نتیجه اینکه اینجا خوب بلدند به لطایف الحیل از شما پول بگیرند و کارشان خلاف قانون هم نباشد.

ماشین های اروپایی اینجا گرون هستند و ماشین های ژاپنی و کره ای جولان می دهند. ماشین های تویوتا پرفروش ترین و کم خرج ترین هستند و یک جورایی Camry اینجا تو مایه های پراید ایران است. کسانی که از ایران می آیند و یک جورایی تو ذهنشون هست که تو ایران به خاطر مونوپولی ایران خودرو ماشین الکی گرونه و انتظار دارند ماشین ارزون از دم قسط با بهره صفر اینجا سوار شوند، تو ذوقشون می خوره. اینجا الان که فروش ماشین به خاطر مشکلات اقتصادی جهانی پایین اومده و شرکت ها مجبور شده اند قیمت ها رو بشکنند قیمت Drive Away تویوتا کمری آلتیس 2008 رو الان زده 27990 دلار ( حدود 20 میلیون تومان به پول ایران). تویوتا Aurion هم مدلی است شبیه کمری که در استرالیا تولید می شود و شش سیلندر است الان قیمت Drive Away اون رو زده 30990 دلار. و البته وقتی می روید برای خرید هی Feature های مختلف برایتان لیست می کنند که شما دوست دارید داشته باشید و ممکن است در نهایت خورد خورد دو سه هزار دلار بالاتر از این قیمت ها را پرداخت کنید. وقتی قیمت Drive away می بینید یعنی غیر از بیمه بدنه همه هزینه های دیگر را حساب کرده، که بعدا به این هزینه ها اشاره خواهم کرد.

در خصوص وام ماشین هم اینجا هم بانک ها به راحتی وام برای ماشین می دهند و هم Dealer ها جاهایی رو برای Finance سراغ دارند و می توانند خودشان همه کارهایش را برای شما انجام دهند. البته یک مقدار خودتان باید بررسی بکنید جاهای مختلف رو که با بهره پایین تر بگیرید.مشکل اینجاست که اینجا مثل امریکا و کانادا نیست که وام بدون بهره برای ماشین بدهند، اینجا 10 تا 15 درصد در می اید وام ماشین، البته دارند بهره های بانکی رو پایین می آورند ولی بیشتر روی وام خانه اثر می گذارد. به خاطر همین رفتن زیر بار وام برای ماشین نمی صرفد.دوستانی که خودشان حدود 35 هزار دلار بابت ماشین پول داده اند و البته با بهره بالای وامهای خرید ماشین اینجا عملاً برایشان 45 هزار دلار آب خورده و بدلیل قسط 700 تا 1000 دلار ماهیانه، عملاً فکر خرید خانه را نمی توانند بکنند، به همین دلیل به توصیه دوستان تصمیم گرفتم دست دوم و نقد بگیرم. 

برای هر کاری شما می توانید از اینترنت به عنوان یک منبع خوب اطلاعاتی استفاده کنید. من عبارت How to buy a used car رو در Google.com.au جستجو کردم این مطلب رو آورد که اطلاعات خوبی به شما می دهد.این مطلب رو هم از سایت NRMA بخوانید. سایت RTA هم به عنوان یک منبع خوب برای قوانین می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. من هم البته جمع بندی خودم را می نویسم. ماشین دست دوم رو می توانید از صاحب ماشین (Private Seller)، دلال (Dealer) و یا مزایده (Auction) خریداری کنید. مزیت خرید از Private Seller اینست که معمولا قیمت پایین تری می توانید پیدا کنید و می توانید چانه هم بزنید، عیبش اینست که باید حواستان باشد سرتان کلاه نرود، ماشین زیر وام نباشد، و باید نقد بخرید و قسط بندی نمی توانید بکنید.( البته نه اینکه نتوانید، بعضی بانک ها برای این حالت هم وام می دهند، نمی توانید از کارت اعتباری استفاده کنید.)  خرید از Dealer مزیتی که داره اینه که مسایل قانونی را Dealer موظف است چک کرده باشد و معمولا می توانید با گارانتی بگیرید. عیبش این است که بالاخره اون هم باید نون بخوره، و معمولا اینقدر زبان باز هم هستند که شما رو با ماشین راه می اندازند. برای اطمینان بیشتر می توانید زنگ بزنید NRMA بیایند ماشین را از نظر سالم بودن (تصادفی نبودن و رو براه بودن موتور و ... )  و دزدی نبودن و زیر وام نبودن چک بکنند (NRMA Carwise Report).

http://www.mohandesernest.com

........

ماشين خريدن

اول به اون دوستمون ك از قيمت ماشين تعجب كرده بود بگم من تو اون پست به قيمت ماشينمون اشاره نكرده بودم فقط قيمت گارانتي ٥ساله اش رو بعد از تخفيف و قبل از تحفيف نوشتم، ما ماشينمون رو ٩٥٠٠$خريديم فورد فالكون ٢٠٠٨حدود ١٠٠هزار كيلومتر رفته ك به نسبت سال ساخت جز ماشينهاي كم استفاده بود و نمايندگي فورد با دريافت حدود ١٩٧٠$ به مدت ٥سال بيمه پريميوم كرد

براي خريد ماشين بهتره از ديلر ها ماشين رو بخريد چون ٦ماه گارانتي مجاني و همچنين ٣سال گارانتي استاندارد ميكنن كه اونم مجانيه از شخص ماشين خريدن مشكلات خاص خودش رو داره و گارانتي ٦ماهه هم نداره،موقع خريد ماشين حسابي چونه بزنيد.ماشينها بايد توي هر ايالت ثبت بشن و مثل ايران سند مند بتون نميدن همون ثبت ماشين در ايالتي ك زندگي ميكنيد به معناي مالكيت شماست.براي تخمين قيمت ماشين سايت زير خيلي سايت خوبيه بعضي وقتا ديلرها هم ماشينها رو تو اين سايت ميزارن پس چك كنيد حتما

Www.salescar.com.auسعي كنيد ماشين ارزون نخريد ك وبال گردنتون بشه ماشيني بخريد ك شركت حاضر باشه گارانتيش كنه پس نشون دهنده خوب بودن ماشينه.اينجا ماشينهاي امريكايي مثل موستانگ و شورلت ك من عاشقشونم خيلي گرونه ولي فوردهاي ديگه مثل فالكون و فوكوس و...به قيكت جهاني هستن ،بيمه ماشينهايي مثل بنز و بي ام و گرونه ، كلا ماشينهاي اروپايي بيمه شون گرونتر از ماشينهاي آسياي شرقي هستن.ماشين هاي ٦سيلندر خيلي طرفدار دارن اينجا.

تويوتا،هايوندا،ميسان،مزدا،ميتسوبيشي،هوندا ،سوزوكي،سوبارو،هلدن و فورد(بغير از اون مدلي ك نام بردم)اينجا خيلي طرفدار دارن و پرفروش هستن و اكثر ماشينهاي شهر رو شامل ميشن.

http://mymigration.blogfa.com/1394/01

....

 

 

ثبت و بیمه ماشین در استرالیا

ماشین رو که می خرید باید در راهنمایی رانندگی (RTA) ثبت کنید. به این Rego می گویند و هر سال هم باید Rego را تمدید کنید. این همان مرحله ای است که برای عوارض و بیمه و معاینه فنی و ... شما را خفت می کنند. بنابراین وقتی ماشینی که می خرید 9 ماه Rego دارد یعنی اینکه 9 ماه بیمه شخص ثالث (CTP) را نیز دارد. هزینه ای که برای ثبت می گیرند 26$ است. ولی یک هزینه ای هم هست بنام Stamp Duty که عوارض نقل و انتقال خودرو است که 3% ارزش ماشین است. بنابراین یک ماشین 30000 دلاری بخرید 900$ باید Stamp Duty بدهید. این را برای نقل و انتقال می گیرند چه نو بخرید چه دست دوم. معمولا وقتی ماشین نو می خواهید بخرید و قیمت های Drive Away را تبلیغ می کنند شامل Stamp Duty و یک سال بیمه شخص ثالث هم هست. 

بیمه شخص ثالث اجباری (Compulsory Third Party) که به اختصار CTP یا برگ سبز (Green Slip) هم نامیده می شود مثل ایران پوشش های مختلف ندارد و فقط دارای پوشش جانی برای صدمات جانی اشخاص ثالث و سرنشین های خودروی شماست. پوشش مالی شخص ثالث بخواهید می توانید بیمه جامع خودرو (Comprehensive Insurance) بگیرید که البته به نظر من یک ضرورت است. اینجا تصادف کم است ولی تصادف ها معمولا شدید است. چون همیشه با بالاترین سرعت مجاز حرکت می کنند. CTP را می توانید از هر شرکت بیمه ای که می خواهید تهیه کرده و به RTA ارائه کنید. ماشین دست دوم که می گیرید شاید اصلا ندانید CTP آن با کدام شرکت است، با ثبت ماشین به نام خودتان، RTA به شرکت بیمه اطلاع می دهد و شرکت بیمه شاید یک نامه برایتان بفرستد که ما CTP این ماشین را به نام شما کردیم، بقیه بیمه هایتان را هم از ما بخرید. CTP حدود 400 دلار است. 

بیمه Comprehensive هم بیمه بدنه بعلاوه ثالث مالی (پوشش 20 میلیون دلار) است که ما تقریبا 1700 دلار دادیم، البته می توانید ماهیانه بدهید که در این صورت بهره هم اضافه می شود. قیمت های مختلف می توانید از شرکت های بیمه مختلف بگیرید. بنابراین همه را چک کنید. شرکت های بیمه ای بزرگ اینجا Allianz و NRMA هستند. می توانید قیمت را از سایت هایشان بگیرید و گفته می شود چانه هم می شود زد، به شرط اینکه قیمت پایین تر رو از یک جای دیگر داشته باشید.

شرکت NRMA علاوه بر بیمه خدمات دیگری مثل Roadside Assist هم دارد که مثل همان امداد خودرو خودمان است و با 90$ در سال ( بعلاوه 55$ حق عضویت فقط یک بار) هزینه اش است و اگر توی جاده ماشین خراب شد و نیاز به سرویس در همانجا و یا بکسل کردن داشته باشد و یا کلید را داخل ماشین فراموش کرده باشید و ... می توانید زنگ بزنید بیایند و مشکل را حل کنند.

 

http://www.mohandesernest.com

نکاتی در خصوص شروع رانندگی در استرالیا (سیدنی)

بعضی ها در همان روزهای اول تشریف فرمایی به فکر این می افتند که یک ماشین دست دوم برای دست گرمی بگیرند و فعلا کارشون راه بیفته بعد برای گرفتن گواهینامه اقدام کنند، خوب تا اینجاش مشکلی نداره، چون با گواهینامه ایران بعلاوه ترجمه اش می تونند سه ماه رانندگی کنند. توجه داشته باشید که گفتم گواهینامه ایران نه گواهینامه بین المللی، پس یادتون باشه گواهینامه ایران رو بیارید و همون روزهای اول بروید AMES و بدهید برای ترجمه بفرستند، چون دو هفته ای طول می کشه برسه دستتون، در ضمن گواهینامه بین المللی رو برای رانندگی نمی توانید استفاده کنید اگر اقامت دائم داشته باشید ولی به هر حال خوبه داشته باشید به عنوان یک مدرک شناسایی عکس دار.

برگردیم سر بحث مون. بعله. ماشین ده دوازده سال کار کرده تمیز می تونید پیدا کنید با 4 هزار دلار. راحت می خرید، خیلی  نگران تصادفی بودنش نیستید چون پول زیادی نیست و پولش رو جرینگی می دهید و سوارش می شوید. کسانی که اینطوری شروع کرده اند معمولا سر گواهینامه گرفتن به مشکل برخورد می کنند، چون اینجا هم با همون عادت های ایران رانندگی می کنند و بدلیل اینکه اینجا دارند رانندگی می کنند فکر می کنند نیازی به مربی ندارند.

یکی از مسائلی که با تفکر ایران هیچ وقت به ذهنتون نمی رسه اینه که یک بزرگراه یا مسیر داخل شهر عوارض داشته باشه. خوب حالا می گین اشکالی نداره هر جا دیدیم یک باجه گذاشته اند و باید از یک مسیری کنار باجه رد بشیم می فهمیم که باید عوارض بدهیم. خوب اینطوری نیست دیگه، همه مسیر هایی که عوارض دارند لزوما محل دریافت عوارض نقدی ندارند. شما یا باید مشخصات خود و ماشینتون و شماره کارت اعتباری تان را به RTA  بدهید و یک E-Tag بگیرید ، روی شیشه جلوی ماشینتون نصب کنید تا هر وقت که از همچین جاهایی رد می شوید خودش از اعتبارتون کم کنه یا اینکه اگه E-Tag نداشتید و از یک جایی رد شدید که باید Toll می دادید تا 24 ساعت بروید توی سایت RTA و پرداخت کنید. چون اول کار مسیرها رو نمی شناسید اصلا یادتون نمی آد چند جا رد شدید که Toll باید می دادید، توی این کار مسلما مشکل خواهید داشت. اینطوری یک مقدار گرون تر هم در می آد، یک هزینه های اضافه روش می خوره. با توجه به اینکه توسط دوربین ثبت می شوید اگر عوارض نداده باشید باید منتظر جریمه 80 دلاری باشید.

از جمله مسیر هایی که Toll باید بدهید Harbour Bridge و Harbour Tonnel هستند که اگر بخواهید از سمت شمال وارد مرکز شهر سیدنی بشوید باید از یکی از این مسیرها رد بشوید. صبح ها موقع پیک گرون تر می شه عوارضش، فکر کنم 4 دلار می شه. اینجا و اینجا رو برای اطلاعات بیشتر در خصوص مسیرهایی که Toll دارند کلیک کنید.

حالا اتفاقی که برای من افتاد E-Toll Tag رو گرفته بودم ولی نصب نکرده بودم، از مسیر عوارض دار رد شدم دوربین ثبت کرده بود ولی جریمه نشده بودم، همون مبلغ عوارض رو کم کرده بودند. یک بار هم از مسیر Cash Only رد شدم، فکر کردم کسی تو باجه نیست رد کردم، دوربین ثبت کرده بود و باز هم همون مبلغ عوارض کم شده بود.

http://www.mohandesernest.com

.......

رانندگي و گواهينامه ايراني

اول راجع به گواهينامه ايران بگم كه دارندگان ويزاي ١٨٩ و ١٩٠(اينا رو مطمينم باقي سابكلاسها رو بايد چك كنيد) ميتونن با ترجمه گواهينامه ايران به مدت ٣ماه بعد از تاريخ ورودشون اينجا رانندگي كنن و همچنين به عنوان يك مدرك تو فرم كرايه منزل امتيازش رو بگيرن و تو خريد ماشين همون شماره گواهينامه رو ثبت كنن،اصلا نيازي نيست كه گواهينامه بين المللي بگيرين همون ترجمه ناتي كه تو تهران چندمركز دارالترجمه از جمله ابيز تو ميدان انقلاب و برابر اصل كردن توسط اداره ثبت كفايت ميكنه چون اگه گواهينامه بين المللي هم بگيريد و بگين يكسال باهاش تو استراليا ميشه رانندگي كرد براي امتحان رانندگي دادن تو استراليا و دريافت گواهينامه پروفشنال استراليايي مجبوريد زير ٣ماه اقدام كنيد ك ترجمه گواهينامه ايرانتون معتبر باشه، راستي اصل گراهينامه هم همراهتون باشه چون تو اون سه ماه اگه پليس بگيرتون درسته ترجمه گواهينامه رو ميخواد ازتون ولي اصلش هم ميخواد ببينه و استعام ميكنن پس اصل گواهينامه ايران جز مداركي باشه كه با خودتون مياريد.

اينجا سيستم رانندگي مثل انگليسه و همه ماشينها فرمان راستن و برعكس سيستم ما هستن ،قوانينشون هم خيلي باما متفاوته پس حتما ي نگاهي ب قولنينشون بيندازيد البته قولنينشون در صورت رعايت خيلي ساده هستن و همينطور كتابشون ولي نكات ريزي دارن كه تو امتحان عملي مدنظر ممتحن هستن و من هنوز امتحان ندادم ولي بعد از دريافت گواهينامه مفصل راجع به امتحانش مينويسم.

mymigration.blogfa.com/1394/01

.......

 

 

بیمه ماشین

قبلا در مورد بیمه ماشین در این پست نوشته ام. در این پست می خواستم بیشتر در مورد بیمه Comprehensive و تفاوت آن با این نوع بیمه در ایران صحبت کنم. 

بیمه شخص ثالث در ایران به ثالث جانی و ثالث مالی و حوادث سرنشین تقسیم می شود که با خرید یک بیمه نامه همه این پوشش ها را در سطحی که انتخاب کرده اید دریافت می کنید. بیمه شخص ثالث خسارت وارده به ماشین یا اموال افراد دیگر و یا دیه فوت و نقص عضو آسیب دیدگان تصادف را (غیر از خود راننده) در صورتی که شما مقصر باشید پرداخت می کند. بیمه بدنه نیز در صورتی که آسیبی به ماشین خودتان برسد و شما مقصر باشید پرداخت می کند. مکانیسمی که در ایران برای جلوگیری از اعلام خسارت های مکرر انجام می دهند این است که با هر بار ادعای خسارت، ده درصد به فرانشیز (سهم بیمه گذار) اضافه می شود. در اعلام خسارت اول بیمه 90% خسارت را می دهد، در دومی 80% درصد و الی آخر. بنابراین شما وسوسه نمی شوید ماشین را به جایی بکوبید و بروید خسارت بگیرید.  یک تخفیف عدم خسارت هم موقع تمدید بیمه نامه به شما می دهند اگر هیچ ادعای خسارتی در طول مدت بیمه نداشته باشید.

در استرالیا بیمه شخص ثالث جانی و حوادث سرنشین بعنوان بیمه شخص ثالث اجباری (Compulsory Third Party یا CTP) نامیده می شود، می توانید شخص ثالث مالی را جدا بگیرید که به آن Third Party Property Insurance یا Third Party Car Insurance گفته می شود.یا شخص ثالث مالی و بدنه را یک جا بگیرید که به آن Comprehensive Car Insurance می گویند.

بیمه بدنه ماشین در استرالیا Excess دارد که همان فرانشیز یا سهم بیمه گذار است. میزان Excess معمولا 600 دلار است و می توانید پایین تر از 600 دلار را نیز انتخاب کنید ولی حق بیمه بیشتری باید بدهید. بنابراین تصادفی که هزینه آن زیر مبلغ Excess است مفهومی ندارد از بیمه ادعای خسارت(Claim) کنید چون همه اش سهم خودتان خواهد بود، همچنین هر چه بیشتر ادعای خسارت داشته باشید موقع تمدید بیمه نامه، حق بیمه بالاتری لازم خواهد بود پرداخت کنید. بنابراین می بینید که به صرفه نیست زیر 1000 دلار خسارت را از بیمه تان استفاده کنید. نکته دیگری که باید توجه کنید برای راننده هایی که زیر 3 سال تجربه رانندگی دارند (گواهینامه P دارند) معمولا 600 تا 800 دلار Excess اضافه نیز در نظر می گیرند، برای مثال 600 دلار Excess پایه و 600 دلار Excess تجربه رانندگی یعنی اینکه شما هر خسارتی باشد 1200 دلارش را خودتان باید پرداخت کنید بقیه را بیمه می دهد که با توجه به افزایش حق بیمه در موقع تمدید بیمه نامه عملا برای خسارتهای زیر 2000 دلار به صرفه نخواهد بود از بیمه استفاده کنید.

در صورت تصادف فقط لازم خواهد بود تلفنی به شرکت بیمه تان اعلام خسارت کنید و عمدتا مشکلی ندارند که خودتان بروید تعمیرگاهی پیدا کنید و یا به تعمیرگاه های مجاز معرفی شده توسط آنها ببرید. در هر صورت نماینده بیمه در محل تعمیرگاه قبل از شروع کار بازدید خواهد نمود و لازم خواهد بود شما در این خصوص نیز هماهنگی های لازم را انجام دهید. با توجه به اینکه شرکت های بیمه مختلف ممکن است پروسه های متفاوتی داشته باشند بهتر است همان اول که تماس می گیرید در این خصوص نیز سئوال نمایید. بهتر است از چند جا قیمت (Quote) بگیرید. بعضی از تعمیرگاه ها اینجا نیز همانند ایران و یا بدتر از آن دودره باز (Dodgy) هستند. وقتی قیمت می گیرید و تعمیرگاه ها متوجه می شوند شما بیمه دارید نرخ های بالاتر اعلام می کنند و کارهای غیر ضروری اضافه می کنند. تجربه ای که من داشتم چراغ عقب شکسته بود و یک مقدار سپر عقب آسیب دیده بود یکی از تعمیرگاه ها تو لیستش زده بود که باید در عقب هم رنگ شود! و اون یکی چراغ هم باز و بسته شود! پس وقتی قیمت می گیرید یکی دو جا هم بگویید بیمه ندارید و طبق آن قیمت بگیرید.

 

http://mohandesernest.blogfa.com

اجاره کاروان (Campervan) با $5 در روز بعلاوه سوخت رایگان - فقط یکطرفه

 

شرکت هایی که کاروان کرایه می دهند بعضا به خاطر تغیبرات تفاضا و شرایط فصلی نیاز به جابجایی ماشین های خود در بین شهر ها پیدا می کنند. به جای پرداخت هزینه راننده، این امکان را به علاقمندان می دهند تا با هزینه خیلی کمی بتوانند از این وسیله استفاده مفید کنند. معمولا مشخص هم می کنند که چند کیلومتر می توانید رایگان استفاده کنید که عمدتا فاصله مبدا تا مقصد بعلاوه ۵۵۰ کیلومتر هستش. بیشتر از آن هم استفاده کنید ۵۵ سنت به ازای هر کیلومتر باید پرداخت نمایید. بعضا حتی از ۵۰ دلار تا ۳۵۰ دلار سوخت رایگان نیز ممکن است شامل شود.
در سایت DriveNow می توانید چنین مواردی را پیدا کنید. معمولا هر روز صبح بین ساعت ۸:۳۰ تا ۹:۳۰ این لیست بروز می شود و موارد جدید اضافه می شود و سفر برای دو یا سه روز بعد است. بنابراین امکان برنامه ریزی از خیلی قبل وجود ندارد
https://www.drivenow.com.au/onewayrentals.jspc#/relocations/AU

علاوه بر اینکه مسافرت با Campervan باید خیلی جذاب باشد خصوصا در استرالیا که همه جایش دیدنی است، معمولا مسیر های خیلی دور برگشت از مسافرت فقط خستگی داره، چون سعی می کنید به سرعت برگردید و عملا در مسیر برگشت دیگه لذت بردن از مسیر خیلی هدف نیست. به خاطر همین استفاده از این سرویس های یک طرفه می تونه خیلی مفید باشه و برای برگشت می تونید از هواپیما استفاده کنید. 
نکته دیگر اینکه بعضی مسیر ها هر دو مسیر رو می تونید پیدا کنید یعنی شرکتی ممکنه بخواهد ماشینش را از سیدنی به ملبورن منتقل کند و دیگری از ملبورن به سیدنی. البته تضمینی در اینکه بشه در زمان مورد نظر چنین موردی پیدا کرد وجود نداره. 
لطفا اگه قبلا از چنین سرویسی استفاده کرده اید و یا با دیدن این پست موردی را رزرو کردید ما را نیز از تجربیاتتان بی بهره نگذارید.

------------------------------------------------------

افشین عزیز از این تخفیف استفاده نموده و سفر خوبی را به همراه خانواده از سیدنی به ملبورن داشته اند. ایشان نکاتی را لازم دانسته اند با ما به اشتراک بگذارند (با توجه به صحبت تلفنی با ایشان من نوشته های ایشان را تکمیل کرده ام) :

۱– علاوه بر هزینه کرایه ماشین که روزانه ۵ دلار بود میلغ ۲۰ دلار بابت بیمه ماشین البته اختیاری لازم است که پرداخت شود. بیمه ای که با روزی ۲۰ دلار می گیرید ۲۵۰ دلار Excess دارد یعنی اگر تصادفی کنید که مقصر شما باشید مبلغ ۲۵۰ دلار باید از جیب بدهید بقیه را بیمه می دهد.
۲– بابت کار سیت بچه روزی ۱۲ دلار اگر لازم داشته باشید باید پرداخت کنید. بالطبع چون مسیر برگشت را با هواپیما می خواهید برگردید امکان اینکه صندلی بچه خودتان را ببرید خیلی عملی نیست.
۳– من مسیر سیدنی به ملبورن رو انتخاب کردم که هزینه سوخت ماشین حدودا ۲۰۰ دلار شد که مبلغ ۵۰دلار طبق دیل توسط شرکت به من برگردونده شد.
۴–خودرو تمام تجهیزات لازم شامل لوازم خواب، تخت ، پخت وپز، توالت و حمام را دارا بوده و بسیار تمیز و مرتب است
۵– ظرفیت ماشینی که من اجاره کردم، 4 نفر بزرگسال و ۲ نفر کودک بود.
۶– شرکت اجاره دهنده تمام توضیحات لازم را در هنگام تحویل خودرو به شما خواهد گفت و همچنین یک دستگاه جی پی اس به همراه ماشین به شما تحویل میشود که تمام مشخصات و امکانات ماشین قبلا آپلود شده است

۷- توقف در مسیر بهتر است در کاروان پارک ها انجام شود که علاوه بر پارکینگ امکاناتی مانند برق را به شما می دهند. کابین این ماشین دارای سیستم تهویه است که برقش از خود ماشین تامین می شود لیکن موقع پارک که دیگر ماشین روشن نیست برای استفاده از سیستم تهویه باید به برق شهر وصل باشد. کابین خودش باطری دارد لیکن باید دو روز یک بار شارژ شود.

۸- با گواهینامه عادی (فول) می شه با این ماشین ها رانندگی کرد.

 

http://mohandesernest.blogfa.com/