What to take
چی ببریم؟ چی نبریم؟
شما با در دست داشتن ویزای مهاجرت و بلیط هواپیما می توانید کل زندگی خود را بار کنید و ببرید. البته بهتر است این کار را حساب شده انجام داده و فقط وسایلی را که قیمت آن با احتساب هزینه حمل به صرفه است با خود بیاورید. من دنبال روشی هستم که بتوانم حدود قیمت های اینجا را توصیف کنم، البته اگر سئوال مشخصی داشتید می توانید بپرسید.
بار مجاز هواپیما برای استرالیا، نفری 20 کیلو است که تا 30 کیلو هم معمولاً کاری ندارند. ولی بالای 30 کیلو را اجازه نمی دهند. ما با هواپیمایی الاتحاد آمدیم، اینطور بود. قبلاً بار مجاز در الاتحاد نفری 30 کیلو بود. الان تماس می گیرید می گویند نفری 20 کیلو است. نفری 7 کیلو هم می توانید داخل هواپیما ببرید. بالطبع چون وزن نمی کنند کسی گیر نمی دهد، ما نفری یک کوله و یک کیف سنگین داشتیم. من یک لپ تاپ هم داشتم. ولی اذیت می شوید، داخل هواپیما بار زیاد با خود نبرید.
بارهایتان را سه چهار روز قبل از پرواز به قسمت بار فرودگاه امام ببرید و Freight کنید. بسته هایتان در ابعاد جعبه مونیتور باشد و خیلی هم سبک نباشد، در این ابعاد کدام حدود 20 کیلو وزن داشته باشد. اگر بسته هایتان سبک باشد حجمی حساب می کنند که برایتان گران تر در می آید. می توانید حجم بسته را به سانتی متر مکعب در بیاورید و تقسیم بر 6000 کنید، وزن مورد انتظار در می آید. اگر وزن بسته شما از این عدد کمتر باشد، همین عدد را حساب می کنند. البته اگر تعداد بسته هایتان زیاد باشد، عملاً بدلیل پیچیدگی محاسبات وزن کل جعبه هایتان را حساب می کنند، بنابراین مته به خشخاش نگذارید. برای بار زیر 45 کیلو، کیلویی 8 دلار، 45 تا 100 کیلو، کیلویی 4.5 دلار و 100 به بالا کیلویی 3.3 دلار حساب می کنند. من با یکی از دوستان باهم 336 کیلو داشتیم که به اسم ایشان دادیم، کیلویی 2.8 دلار حساب کردند، البته دلار را 940 تومان زدند، که در بازار 925 تومان بود.
برای اطلاعات بیشتر شماره فرودگاه امام را بگیرید و بگویید در خصوص فریت سئوال دارید. نه تنها بسیار خوب برخورد کرده و سئوالات شما را با جزئیات جواب می دهند، بلکه احتمالاً وانتی آشنا نیز معرفی می کنند، شماره موبایلشان را هم می دهند و می گویند رسیدی فرودگاه به من زنگ بزن! اعتماد کنید. کلکی تو کارشان نیست. احتمالاً پورسانت می گیرند. در فرودگاه نیز چند نفر هستند که کارشان بسته بندی است. چسب، گونی ،تسمه و فوم دارند. هر حلقه چسب را 1500 تومان، هر گونی هم 1500 تومان و تسمه را 1200 تومان حساب می کنند. اگر بسته ها کوچک باشد، چند تا را در یک گونی قرار می دهند، تا تعداد بسته ها کمتر شود. برای کارتن ها، بهترین راه حل چسب است که چندین دور در جهت های مختلف می زنند. بلیط و پاسپورت و پول به اندازه کافی همراه خود ببرید. به حس خود در مورد وزن بسته ها اطمینان نکنید.
در بارتان مایعات نباید باشد، ما ادکلن داشتیم، گفتند بردارید. از کارتن های میوه استفاده نکنید، چون از نظر انتقال بیماری و اینها در استرالیا خیلی حساس هستند و ممکن است به خاطر همین، هنگام تحویل گرفتن بار کلی تو خرج بیفتید و نیاز به پرداخت حدود 100 دلار برای کارشناس باشد. بارهایتان را هم کارشناس محترم دستور بفرمایند که باز کنید. در مورد وسایل چوبی و خوراکی هم موقع فرستادن کاری ندارند، ولی موقع تحویل ممکن است مورد فوق اتفاق بیفتد. خوراکی ها ترجیحاً باید در بسته بندی های شرکتی باشند، وگرنه ممکن است نصیب سطل آشغال ( بخوانید قرنطینه) شود. آوردن بذر ممنوع است. زرشک اجازه نمی دهند. زعفران و قند و نبات و گز مشکل ندارد. پسته خام نباشد، بسته بندی باشد، ایراد ندارد. ترجیحاً موارد مشکوک مثل مواد غذایی، چوب و مایعات نداشته باشید تا توی خرج اضافه نیفتید. کفش کثیف، جارو برقی استفاده شده شسته نشده نداشته باشید. موارد فوق در بار همراه (چه در چمدان و چه در داخل هواپیما) نیز مصداق دارد.
هر چه می توانید فریت کنید، بار چمدان ها خودبخود جور می شود و از حد مجاز بالا می زند. هر کسی یک چیزی به عنوان هدیه می آورد و شما نمی توانید از همه ان ها بگذرید و یکسری از آنها را همراه خود می برید. یکسری چیزها هم بعد از فرستادن بار (فریت) به ذهنتان می رسد. اینطوری روز آخرتان فقط باید به وزن کردن بگذرد و مجبور شوید بعضی از وسایل را نبرید. وسایلی که در بدو ورود لازم خواهید داشت فریت نکنید. چون یک هفته تا 10 روز طول می کشد بار فرستاده شده دستتان برسد.
http://mohandesernest.blogfa.com/category/9
Shopping
لپ تاپ بیاریم یا بیاییم اونجا بخریم؟
من هم ورود آنا خانوم رو به جامعه مهاجرین و نیمه مهاجرین تبریک می گم، امیدوارم که کم کاری من رو جبران کنه.و اما بعد ...
به توصیه ای که دوستان داشتند من موقع آمدن یک لپ تاپ از ایران گرفتم و با توجه به اینکه از همان روز اول برای گشتن دنبال خانه، پیدا کردن آدرس، چک کردن قیمت ها و ... تقریبا همه کار شما نیاز به یک دستگاه دارید و بدون اون کارتون راه نمی افته. ولی در کل بحث اینکه قیمت ها چطوره و آیا اصلا می صرفه از ایران بگیریم یا نه موضوعی است که در این پست می خواهم مطرح کنم.
یک لپ تاپ Vostro 1510 از سایت Dell اینجا به مبلغ 999 دلار (شما بگیرید 700 هزار تومان) برای آنا خانوم خریدیم و یک هفته طول کشید تا بفرستند. از سایت زیگورات قیمتش رو چک کردم یک میلیون و صد و پنجاه هزار تومان زده بود. اگرچه می دونم که قیمت های زیگورات معمولا بالاست، ولی به هر حال تفاوت قابل توجه است. اینجا بگیرید یک خوبی که داره اینه که گارانتی اینجا رو دارید و همچنین می توانید از طریق سایت شرکت مربوطه Configuration مورد نظرتون رو سفارش بدهید.
برای چک کردن قیمت سایت های هر کدام از برند هایی که می شناسید رو با اضافه کردن یک au بزنید. اینجا Dell، Sony، Acer، Asus، Toshiba، HP و Apple و Lenovo و... حضور دارند و اگر سیستم مورد نظرتون رو انتخاب کرده باشید کارتون راحته فقط یک چک کردن قیمت لازم دارید که از سایتش انجام می دهید. معمولا سیستم هایی که خیلی جدیده توی ایران ممکنه ارزون تر در بیاد ولی سیستم های با Configuration پایین تر اینجا Offer های بهتری گیرتون میاد. در ضمن فروشگاه های لوازم الکترونیکی JB Hi Fi و Dick Smith و Harvey Norman رو هم برای قیمت می توانید چک کنید.
mohandesernest.blogfa.com/category/5
Medicine & Treatment & Insurance
سیستم دکتر و دارو در استرالیا
اینقدر امروز عصبانی بودم ک پست پرث بهتره یا سیدنی 4 رو اول نوشتم بعد پست دارو و دکتر
خوب اول بگم ک تو استرالیا اگه ویزایتون پرمننت باشه قصعا مدیکیر کارت رو میگیرید و از طریق مدیکیر کارت دکترهایی ک bulk billing هستند رو مجانی میتونید چکاب برید و ازمایشها و سونوهایی ک میفرستن مجانی میشه براتون اگه ب مراکز پیشنهادی خودشون برید ولی اگه دکتر خصوصی برید (قیمت در پرث رو میدونم با این اوضاع سیدنی حتما دکتر هم گرونتره) ویزیت دکتر جی پی (دکتر عمومی) 70$ است ک نصفشو سنترلینک بتون میده اگه خودتون کلیم کنید یا منشی دکتر براتون کلیم کنه. دکتر متحصص هم ک ویزیت اولش 300$ اگه رفرنس لتر نداشته باشید ولی اگه رفرنس لتر ببرید 150$ ک نصفشو سنترلینک یا بیمه خصوصی میتونید کلیم کنید و نصف دیگه اش از جیب شماست.
در مورد دارو هم اینجا تا نمیره آدم بش آنتی بیوتیک نمیدن مثلا من الان یک انفولانزا برام 3 هفته تا الان طول کشیده اولین ویزیت اصلا دارو نداد ویزیت دوم ک نفسم بالا نمی اومد و حالم واقعا بد شده بود(چون من مشکل سینوسی دارم) برام آموکسیسیلین ساده نوشت و گفت اگه تا جمعه(نصف دارو تمام میشد) بهتر نشدی بیا دارو رو عوض کنم ک در ویزیت آخر با کلی تاسف برام اموکسی کلاو نوشت .
من با این سیستم مخالف نیستم ک بدن بهتره بدون آنتی بیوتیک خوب بشه به هرحال متخصصها به این نتیجه رسیدن ولی میگم بدن منی ک 34 سال با آنتی بیوتیک خوب شده نمیشه یک شبه تغییر کنه چون اومدم استرالیا خودش بفهمه بدون آنتی بیپوتیک خوب بشه خوب راستش تغییرات اینچنینی یکمی سخته و اگه مشکل سینوسی یا چیزی دارید حتما ب اندازه یکی دوسال آنتی بیوتیک بیارید وقتی از سه سال رد شدی با التماس ازشون آنتی بیوتیک میگیری مثل من
http://mymigration.blogfa.com/1396/06
what do we take
http://mymigration.blogfa.com/1395/10
what do we take
چی بیاریم با خودمون
اول لازمه بگم من خودم بار فریتی نداشتم و فقط بار مجاز همراهمون بود 90 کیلو بار و 14 کیلو کابینی ولی تو همین بار کم چیزهای مفیدی با خودم آوردم ما لباس به اندازه استفاده آوردیم من پشیمونم چرا لباسهام رو بخشیدم چون تو سفرها بعدی می تونستم بیارمشون.
این پست بنا به درخواست یکی از دوستامونه.
اینجا دو نوع خونه وجود داره.فرنیش و آن فرنیش.کسی که خونه فرنیش هم میگیره وسایلی که استفاده میکنه قبلا توسط خیلیها استفاده شده پس من با خودم یک حساب کتاب سرانگشتی کردم دیدم اگه خونه آن فرنیش بگیریم و وسایل دست دوم از گامتری بخرم به اندازه 6 ماه اختلاف کرایه خونه فرنیش میشه قیمتش واسه همین از ایران سایتهای ikea و kmart, target رو چک کردم واسه لوازم آشپزخانه و سایت gumtree واسه وسایل خانه.
kmart از همشون ارزونتر بود البته big w و فروشگاههای بزرگ دیگه ای هم هستن که شاید یک قلم ارزونتر از اون یکی بدن ولی به عنوان یک مهاجر تازه وارد نمیتونیم بریم همه رو بگردیم بعد خرید کنیم.
من قابلمه و ماهیتابه نیاوردم.حالا چرا؟ از قبل شنیده بودم کف ظروف اینا ( قابلمه و تابه) نازکه ولی همیشه میگفتم اینا جنس الکی استفاده نمیکنن حتما یه دلیلی داره واسه خودش .الان که اومدم اینجا و زندگی می کنم میبینم بله دلیل داره و دلیلش هم مصرف گاز و برق است.اینجا انرژی خیلی گرونه پس هرچی ظرفی که واسه پخت غذا استفاده می کنی کف نازکتری داشته باشه مدت پخت غذا کم میشه.
جعبه ابزار هم آوردیم دوست من ولی نه همش رو یک سری ابزار کاربردی که اینجا کارمون رو راه بندازه.
قیچی و متر و اینا هم آوردم که به دردمون هم خوردن همون روزهای اول.
لوازم تحریر اینجا با قیمت خوب میتونید بخرید ولی من کلی کاغذ و خودکار آوردم چون روزهای اول اینقدر کار دارید که واسه خرید یک خودکار دیگه وقت نمی زارید.
کلا یکسری چیزهای کاربردی و سبک رو حتما با خودتون بیارید.
من زعفران سابم رو هم آوردم با خودم.سنگ خوشگل مشهد
زعفران هم زیاد آوردیم با ادویه انواعش و زردچوبه و دارچین و پودر سیر و....چون می خواستم تقریبا از همون اول غذا ها رو با ادویه های خودمون بخوریم تا کم کم عادت کنیم به مزه گوشت و ... چوم من زیاد گوشت خوار نیستم و گوشت اینجا خیلی جویسی است واسم.
یکی از دوستام هم که اومد مامانم کلی زرشک و سبزی خشک و دارو عطاری و نبات فرستاد برام.
اینجا قند نیست نبات هم گرونه اگه چای خورید بیارید.
بسته به روش زندگیتون میتونید اولویت بندی کنید واسه آوردن وسایل ولی سعی کنید کاربردی ها و چیزهایی که مثلا یکماه اول حداقل مورد نیازتونه بیارید با خودتون چیزهایی مثل صابون و وسایل حمام و یک بسته دستمال کاغذی و خیلی چیزهای کاربردی که از شب اول نرید واسه خرید این جور چیزا.
http://mymigration.blogfa.com/1394/04