کمری

وقتی رسیدم استرالیا یه کمری خریدم که الان چهار ساله زیر پامه. همه جوره به من سواری داده، یه باربند هم براش خریدم که بعضی وقت ها کاربرد وانت را هم برام داشته باشه. با این ماشین تا حالا چند بار شهر به شهر و خونه به خونه بارکشی کردم. کلی هم تو جاده و آخر هفته از این ماشین ما سواری گرفتیم. بنده خدا عین این چند سال یه آخ نگفت. اصلا اینقدر خوب بود که دیگه از دستش خسته شدم. بابا یکم خراب شو من یه بهانه داشته باشم برم یه ماشین دیگه بخرم! حداقل بگم ماشینم خوب نیست.

سال اولی که خریدمش همه دوستام فهمیدن که کمری خریدم و بعد از اون سال هر وقت اومدم تهران هر کی رو می دیدم می پرسید کمری را هنوز داری! اینقدر که این دوستام براشون داشتن کمری من مهم بود برای من نبود. اصلا اینجا تو استرالیا ملت احساسی که نسبت به ماشین دارند مثل احساس شون نسبت به یخچال خونه است! البته منظورم از جنبه سرمایه گذاریه نه جنبه لذت از سواری. کلا می گن ماشین یعنی ضرر ولی ضررشو اگه به جون بخری برو حالشو ببر.

خلاصه بعد از این همه مدت یه تبلیغ دیدم که شرکت هیوندایی وام خرید خودرو میده سالی یک درصد سود یعنی هیچ! من هم وسوسه شدم و زنگ زدم به یه نمایندگی و قرار تست رانندگی ماشین سانتافه جدید را گذاشتم خلاصه رفتم و کلی تحویل گرفتن. یه دو ساعتی بالا و پایین و رانندگی و همه جزییات اپشن های ماشین را برای من نمایش و توضیح دادن. بعدا هم نشستیم در مورد قیمت نهایی با هم توافق کردیم. حتی حاضر شدن ماشین کمری را هم بردارن و یه قیمتی در ازاش پرداخت کنند.

بعد نوبت قسمت وام شد. برای من حساب کرد که ماشین را از دم قسط تا سه سال بهم می دن که آخر قضیه فقط یه مبلغ ناچیزی سود وام می شه که عملا همون قیمت روز را برام قسط می کنن. اینجا تو نمایندگی های بزرگ یه کارمند بانک نشسته که بعد از همه این حرفا مدارک از متقاضی می گیره و وام را تایید می کنه. به اینجا که رسیدم این آقا گفت نه شما نمی تونید وام بگیرید!

چون شما حقوقتون مشخصه و قسط خونه دارید پس مبلغی که می مونه واسه رفاه خانواده است و حالا اگه وام ماشین بگیرید خانواده تون به فشار می افته و بانک به ما اجازه نمی ده. آقا دست شما درد نکنه که به فکر خانواده من هستید، واقعا یعنی من عقلم نمی رسید! اگه من نمی تونستم قسط بدم که نمی اومدم وام بگیرم. ایشون فرمودند که چون شما اینقدر به دولت درآمد اعلام می کنید و مالیاتش را می دید برای ما مهم اون هست نه اینکه واقعا چقدر درآمد دارید!

این بود خواستم بهتون بگم اینجا هر چقدر مالیات بدی آش می خوری، نه هر چقدر پول بدی. خلاصه اینطوری شد که ما دوباره راضی به کمری خودمون بمونیم.

 

http://amir2au.blogfa.com/1395/06